Սպասելի էր, որ քանդակագործության, ճարտարապետության և շրջակա միջավայրի փառատոնի համակարգող, մասնակից Մասիմո և Քրիստոֆեր Լիպիների հրաժեշտը պիտի հուզիչ լիներ, բայց որ այսպե՜ս…
Չորս քանդակ թողեց մեր ճարտարապետ փեսացու Քրիստոֆերը, որը կրթահամալիրի Հյուսիսի—Գեղարվեստի Սիենայի* պուրակի ճարտարապետն է։
Իսկ Մասիմոն «սպառնաց» ամեն օր հաղորդագրություններ ուղարկել մեզ ամենամյա—շարունակական փառատոնի համար։
* Սիենա՝ քաղաք Իտալիայում, Մասիմո, Քրիստոֆեր Լիպիների հայրենի քաղաքը
Թոփիկյան Հարությունին ո՞նց չնախանձեմ՝ ինձանից առաջ է գնում… արի ետևից հասի՝ 65 տարեկան… Գնա՛, ախպեր ջան, միշտ առաջից գնա, քո աղջիկներով՝ սեբաստացի պայծառ ուսուցիչների փոփոխվող-ավելացող խմբով-փնջով շրջապատված, քո ժպիտն ու ոգին, Արմինե Թոփչյանի
Ժամանակը հետո փոշոտ պատնեշ հինեց — Եվ ինքը ամբո՛ղջը մոռացավ։ — Դավիթ Բլեյանը նոր ներքնակ ունի՝ հաստ, բարձր, ավելի մե՞ծ՝ լայն ու երկար, թե՞ իրեն թվում է, բայց հատուկ իր
Ձմեռ պապն իրենն արեց՝ նվերները բաժանեց սպասող-չսպասողին ու թողեց մեր երկիրը դժգոհներիս, ոչ այնքան գոհունակներիս ու ոչ այնքան․․․ Վերնագիրը Արմինե Աբրահամյանի ուսումնական նախագծինն է, որը մենք ընտանիքով լսեցինք-նայեցինք մինչև վերջ․․․