Բարով-սիրով-խերով ծնունդի ու հարսանիքի հոգսեր…

Երեկվա իրադարձություններից իմ կենդանի տեքստերին հասցրե՞ց ընթերցողը ծանոթանալ, ինչպե՞ս դրանք եթերում հայտնվեցին․․․ Իրադարձություն էր սեբաստացի մանկավարժական աշխատողների առավոտյան ժամերգությունը ուրբաթյա, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում, 15 րոպեանոց ժամերգությունից հետո մեր 15 րոպեանոց զրույցը

Գործն է անմահ, լավ իմացեք․․․

Որ այս օրերին, մեր Մարի Գաբանյան նվիրյալ, նվիրված ու սիրված, ասած Նունե Խաչիկօղլյանի, Մարիի մասին արձագանքը՝ անմիջական, խոր ցավով սիրով-արցունքով ասվածը, պաստառներ դառնան, որ մեդիաաշխարհ-առցանցներից տեղափոխվեն ֆիզիկական, բռնեն մի այդպիսի

Միշտ հավատարիմ իմ ու ձեր ապրածին

— Հայրիկ, դու վշտացե՞լ ես, որ խոստումս չեմ կատարել: Առավոտյան կլողանամ, կուրախանաս… Այսպիսի լեզու-միտք ունի Դավիթ Բլեյանը. ես, իհարկե, «վշտացած» խաղում եմ, իսկ զարմանալ, այո, շարունակում եմ զարմանալ մարդու-երեխայի հնարավորությունների