Սովորական դարձած իմ այսօրվա գիրը`արտակարգ իրավիճակի մասին է…

Դավիթ Բլեյանին քույրիկ Տաթեւիկը մեծ, նարնջագույն, բեռնատար բետոնախառնիչ (ուշադիր եղեք, որ Դավթի ոչ մի բնութագրիչ բաց չթողնեմ) մեքենա է նվիրել, ու Դավիթն այս օրերին անբաժան է, քնում, արթնանում, լողանում է սրանով: Ահա

Անդրադարձ համար մեկ

Նոր նախաձեռնություն Նոր ուղի հարթակում։ Հեշտացնելու համար ընթերցողի, Նոր ուղու հետևորդի գործը, Անդրադարձ շարքով սկսում եմ հրապարակումներ՝ թերթելով 1989թ․-ից իմ քաղաքական արխիվը՝ առանց միջամտելու․․․ Չեմ կարող, Գուգլը թույլ չի տա. Դավիթ Բլեյանը կասեր՝

Թեժ ամառ՝ լողացող պատշգամբներով…

Կիրակին իր մերձակա՝ ամենասեբաստացիական հունիսյան շաբաթով՝ մանկավարժական, լողափնյա, կրթահամալիր մուտքի, իջևանյան-արշավախմբային, Սևանի ու Արատեսի ճամբարներով, ամառային դպրոցով, փառատոնային մեկնարկով… այսպիսին պիտի լիներ՝ աշխատանքային, հագեցած, իհարկե, հեռավար… Տիար տնօրենն առցանց է