«Շշմելուն» որ չուղեկցեր, այդ վիճակի ապրումներ պարբերաբար ինձ չպարգևեր, ես մանկավարժության հետ մի կյանքի չափ քայլողը չէի՜… Շփոթված վիճակի զգացողությունները, որ խիտ կենսափորձով այնքա՜ն վաղուց եմ հաղթահարել, թվում էր՝ անվերադարձ թողել եմ մի տեղ, այս օրերին ինձ քանիցս այցելեցին ու վերնագիր պարտադրեցին իմ գրին։

Իսկապես, ինձ շշմելու լավ եմ զգում շփոթված, ինչպես հիմա, երբ լուսումութի ֆեյսբուքյան թափառումով Արևելյան դպրոց-պարտեզի նոր լողավազանի օրհնության ծեսին մասնակից դարձա։Սմբատ թագավորին մեր իր 4-5-րդ դասարանցի սաների հետ, ուսումնական ճամբարով լողացնում են… Մեր աշխարհում հարսանյաց ծես է հեղինակային՝ իր մշակումներով-զարգացումներով, այս անգամ՝ Արևելքից Հյուսիս։

Հարսանյաց ծեսը փառատոնային ճամբարային հարթակներում Արևելք-Հյուսիս ճառագայթով, օրեր-օրեր նախահարսանիքային շրջանում, հարսանյաց ուրբաթը՝ իր հարսանիքավոր Արևի ու Լուսնի առաջնորդությամբ հարս ու փեսայի ծնողների, հարազատների, խնամիների, սովորող-ուսուցիչ սեբաստացիների թափորի Արևելք-Հյուսիս-Մայր դպրոց անցումով, Մարմարյա սրահ-հարսանքատան ուրախությամբ. հայտնված ծիսական միջավայրում՝ անսովորությունից այսպիսի… հարսանեկան-ծիսական միջավայրի ազդեցությունից խոցված-շփոթված էի… Ասենք՝ շնորհավոր…

Լողափնյա ցուցադրություն Քոլեջում։ Լուսանկարները՝ Անահիտ Գրիգորյանի։

Կրթահամալիրի քոլեջում կենտրոնանում ենք Վերնատան, կրթական փոխանակումների նոր կացարանի, գինեգործության արտադրամասի-մառանի ստեղծման շինարարական աշխատանքների վրա. ավարտեցինք Հյուսիսում artասահմանի ստեղծման աշխատանքները։ Օրեր առաջ քոլեջ աշխատանքային այցի սովորական, հիմա՝ ամենօրյա, չնկատեցի՝ ինչպես կենտրոնացա քոլեջի նախակրթարանի լողափին ծավալվող իրադարձությունների վրա։ Իսկական լողափ՝ երեք ծովերով, խնամված-մաքուր-հարմար, տկլոր միայն վարտիքով երկուսից չորս տարեկանների աշխարհ՝ իր ինքնաբուխ անընդհատ փոփոխվող խճանկարով… Ես շփոթված էի այնպես, որ թվաց՝ իմ աչքերին մանկությունից ամենահիշվող կոլեյդոսկոպի խողովակն է…

Աստղիկը ճչում-ծղրտում է. վեցն է արդեն առավոտյան… Երեք ժամն ինչպե՜ս անցավ։ Ես իմ այֆոնով մտնում եմ ննջասենյակն Աստղիկի։ Պատուհանը բաց է, ու ահա, երկնքից մի աստղ՝ մեր Աստղը, իջել է, տեղավորվել բաց-հարմարավետ օրրանում… Մնացածը՝ իմ նկարներում, Արմինեի տեսանյութում…

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=9o9F2jsk2LA]

Հունիսի վերջին երեկոներից մեկը Աշտարակի Պերճ Պռոշյանի թանգարանում իսկական հարսանիքով կամուսնանա սիրիահայ մի զույգ… Հարսանյաց ծեսի ցանցային տարածման մեկնարկը կտրվի, փառատոնի «Իսկական հարսանիք. ժողովրդական օպերա» նախագծի հարթակ կդառնա Աշտարակը՝ իր ազգագրական միջավայրով, ժողովրդական տներով…

Երեկվա միջադեպի, ինքնաբուխ հանդիպումների մասին Հարավարևելյան Բ-1 թաղամասի մի խումբ բնակիչների հետ ես երեկ ասել եմ։ Խաղաղ հաստատակամության, առաջընթաց նախագծած ճանապարհ է, համայնք ստեղծող միջավայրային հարթակ «Կրթական պարտեզ բնակելի արվարձանում» նախագիծը… Հարմարավետ, ամբողջական ներառական թաղամաս, այո, կանաչ, շարունակ խնամվող, ամենամաքուրը, առանց իրար բաժանող գծերի՝ ֆիզիկական ու մարդկային շփման… Մենք ընտրել ենք իշխանություն ու նրա հետ այսպիսի ճանապարհ ունենք անցնելու…

Երգով, կանաչով կանցնի մեր ճամփան…

«Գետը բնակավայրում» նախագիծ. Հյուսիսի նախագծային խումբը Հրազդանի կիրճում։

Ֆոտոխմբագիր՝ Տաթև Աթոյան
#1682

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Կրթահամալիրյան Բանգլադեշի նոր քարտեզի մասին է իմ կիրակնօրյա գիրը․ շատ սիրեք ու շատ ճամփորդեք․․․

«Տեր Աստված, այսօր երեկոյան ես քեզնից խնդրում եմ, որ դու խորացնես և ամուր դարձնես իմ գիտակցությունը քո ներկայությամբ, որպեսզի ես ապրեմ աշխարհում, բայց չպատկանեմ նույն այդ աշխարհին»… Հենրի Նուվենի  «Քո

Այսպես՝ ճամփորդական

Շշմելու է այն, ինչ միասին իրագործել-պատմել-ներկայացրել են Արմինե Թոփչյանն իր՝ «Հեծանիվ+վազք+լող» բլոգում, Մարինե Մկրտչյանն՝ իր, տարբեր անուններով, շա՜տ էլ իրենց նման Արմինեինը՝ պոդիում, ֆոտոսեսիա, վազք, հեծանիվ, համերգ… ես կավելացնեի՝ ջանսաղություն,

Երկրի ամեն կտորը՝ ուսումնական տարածք…

«Կանթեղն» սկսում-շարունակում է Երգ երգոց կարդալ… Ես լսեցի մեր աղջիկներին՝ Մանե Գևորգյանին և Ռեբեկա Խաչիկյանին… Ի՜նչ լավ կլիներ, որ Քնարիկը՝ իր խմբով, Հասմիկ Ղազարյանը՝ իր, Ելենան, Թամարը Ղահրամանյան…. թույլ չտային,