Այսօրվա իմ բացակայությունը հաստատումն է, որ ես երկշաբաթյա արձակուրդում եմ։ Այս մասին ձեզ տեղակացրել էի վաղօրոք։ Այսպիսով, նման ռեժիմը կօգնի օր առաջ հաղթահարել հիվանդությունը և փորձարկել տիարի նոր կարգավիճակը կրթահամալիրում, որպես մենթորական գործունեություն։ Ես իմ փորձով, պատասխանատվությամբ կարող եմ օգտակար լինել կրթահամալիրի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնության հեղինակ սեբաստացուն՝ սովորողի, թե ուսուցչի, ծնողի, շրջանավարտի, թե կրթահամալիրի բարեկամի։

Կրթահամալիրի տնտեսության հետ կապված գործունեությունը իմ այս բացակայության շրջանում ղեկավարելու է Կարապետ Ռուբինյանը, ուսումնական գործունեությունը՝ Գևորգ Հակոբյանը։ Ես ուղիղ կապի մեջ եմ յուրաքանչյուր նախաձեռնության հեղինակի հետ։ Կրթահամալիրի բոլոր կրթական օբյեկտները ջեռուցվում են․ դրանց ջեռուցման ռեժիմները որոշում և ապահովում են կրթական օբյեկտների՝ ուսումնական հաստատությունների ղեկավարները։ Այս հղումով դուք կարող եք նորից ծանոթանալ։

Նոյեմբերի այս շրջանը կրթահամալիրի դպրոցների բակերի հարակից տարածքներում աշխատանքային նախագծերով պարտիզապուրակային գործունեության վճռական շրջանն է, որի վրա ես հրավիրում եմ յուրաքանչյուրիս ուշադրությունը։

Շնորհակալություն կրթահամալիրի Տոնի համար։ Դրա արձագանքները ոչ միայն չեն լռում, այլև ձեր մեդիայում, անհատական արխիվում ամենահետաքրքիր գրանցումներն իրենց սպասողին թող հուսախաբ չանեն։ Մի՛ ծուլացեք։

Արևածագից մինչև մայրամուտ կամ դրախտային Վայոց ձոր…
Ֆոտոշարքը՝ Սմբատ Պետրոսյանի

#1492

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Մեր ստեղծած գեղեցիկ աշխարհների Հայաստանը

Բլոգի հեղինակ մեր վեցերորդցի Սվետ Մելքումյանի (ներիր, ամենակարևոր ձայնն աշխարհում կարճելու համար, համարենք որպես գրական անուն, Սվետլանա) «Գրքերով բացվող ճանապարհ» հրապարակումը և գրող արձակագիր-բանաստեղծ Արմեն Շեկոյանի խոսքը «Հրապարակի» մշակութային էջում միաժամանակ

Մեր բարի հսկա Քրիստինե դաստիարակը… Մեր քույրն ու ընկերը…

Մեր բարի հսկա Քրիստինե դաստիարակը, որ ինչպե՞ս էր հայտնվել կրթահամալիրում, Գեղարվեստի նախակրթարանում գտել էր իրեն ու պարգև էր դարձել բոլորիս համար, տնտեսուհի էր, դայակ, խոհարար, դաստիարակ. լսեցեք` խնամակալ էր` որպես մի բարի

Գնաս բարով, եղբա՛յր պատվական

Իմ եղբա՛յր պատվական, իմ ընտանիքի ու կրթահամալիրի անկեղծ բարեկամ, Դավիթ Բլեյանի ու Արևիկ Տատինցյանի անմոռանալի պապիկ․․․ Իսկական շուշեցի․․․ Իմ ու Խաչատրյան-Նալբանդյան ընտանիքների տարիների հարազատություն, որ ոչ միայն չթուլացավ, այլև ունեցավ