Իմ գիրը, որպես պատում, երեկվա շարունակությունն է, ինչպես երեկվա իմ գործը… այսպես, օր օրի, անընդհատ ու բարեխիղճ, որ կայանա, խնամքով հաստատվի կյանքում, զարգանա…

Թվում է՝ ո՛ւր սովորողի արձակուրդի անհոգությունը, ճամբարային ինքնավարությունը, ո՛ւր ստուգումների քննական բնույթը՝ իր խիստ կանոնակարգով, անհանգիստ ծնողների հուզումով․․․ Բայց սրանք՝ այս անկապ-անհամատեղելիները, կարող են հադիպել կրթահամալիրի Արևելյան, Արևմտյան, Հյուսիսի ու Հարավի դպրոց-պարտեզներում, ուսումնական ճամբարներում, ու 4-րդ դասարանցիների մայրենի լեզվի ստուգումները՝ միասնական հանրապետությունով մեկ, նոր կազմակերպում ստանան՝ սովորողներով-ծնողներով-ուսուցիչներով, նոր կրթական միջավայրում՝ որպես ուսումնահետազոտական ամբողջական ներառական ճամբար, իր առավոտյան ընդհանուր պարապմունքով, ժամերգությամբ, իր օրվա անելիքի նյութականացմամբ-քննարկմամբ։ Ու բաց-մարդկային՝ բոլոր փուլերում, արդար-հավաստի-մեկնաբանելի՝ յուրաքանչյուր գործողություն, տեղում ուղղելի՝ ամեն մի վրիպում․․․

Լուսանկարը՝ Արմինե Թոփչյանի
#1394

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Դատարկ օր ո՞նց կլինի, օրացույց է, լեցուր, լեցուր, լեցուր…

Իմ օրը ապրիլի 25-ի սկսում եմ mskh.am-ի Թատրոնի ուսումնական բլոգում Գետառի մասին «Սեփական փորձով խցանված երակ» 27 րոպեանոց ֆիլմը դիտելով: Արժանին մատուցելով արժեքավոր-եզակի այս TV ուսումնասիրության հեղինակներին՝ «Գետը քաղաքում» նախագծով

Գերբնական ուժով ազդել՝ փշաքաղվելու աստիճան

Միˊ կասկածեք Վահան Տերյանի ազդեցության այսպիսի ուժին, դա ես չեմ ասում՝ ըստ Տերյանի ծոռ Գևորգ Էմին Տերյանի` «ամենատերյանասեր տիարը». կարդացե՛ք «Կարդում ենք Տերյան» ստուգատեսի մասնակիցներից Մարգարիտ Մանվելյանի այս հրապարակումը կամ լսե՛ք

Երբ հանդիպում են այգն ու գիշերը 

Իսկ հանդիպո՞ւմ են նրանք երբևէ,- հարցնում է Սևակը։ Իմ դեպքն ուրիշ է. իմ օրը ցայգով* է սկսվում։  Ի՞նչ անես, երբ քունդ առել ես, հո զոռով չե՜ս քնի, չգիտես էլ՝ ժամը