Արցախից վերադարձած մեր պատանիների հետ կլոր սեղանն իմ օրակարգում է. կարևոր է՝ ինչով եկան չորս տասնյակ սեբաստացիներն Արցախից, տասնօրյա իրենց ճամբարային կյանքից… Մի կլոր սեղան էլ իր օրակարգով կլինի Կողբ-Զիկատարից վերադարձած մեր բնապահպան պատանիների հետ… Արդյունավետություն ասածը, որակյալ ասածը մեր գործի՝ մանկավարժության մեջ սրա հետ է կապված՝ ինչ ստացավ սովորողը, ինչ հասավ-ինչ մնաց սովորողին, նրա անհատական կյանքում ինչ կատարվեց…

Վահրամ Թոքմաջյանի համար հիմա օրակարգային է հասարակագիտություն դասավանդողների՝ «Երկիր մեդիայի» հայտնի հեռուստախաղի մասնակից դպրոցների թիմերի ղեկավարների հետ ստեղծագործական հավաքի կազմակերպումը կրթահամալիրում… Երեկ վերջնական տեսքի բերվեց եռօրյա հավաքի ծրագիրը: «Երկիր մեդիա»-ի հետ կրթահամալիրը, իր հասարակագիտության-քաղաքացիական կրթության ուսումնական կենտրոնով, հաստատակամ է՝ հասարակագետ ուսուցիչների ամենամյա ամառային դպրոցի ավանդույթի հաստատման, կրթահամալիրի օրացույցում ներգրավման վճռում: Հաջող մեկնարկին մասնակցեք-աջակցեք, հետևե՛ք իմ օրագրին. ես չեմ կարող այսպիսի հավաքը չլուսաբանել… Որքան էլ մեր ու Նունե Մովսիսյանի Հեգելը պնդում է՝ «Պատմությունը միայն ուսուցանում է, որ այն երբեք ոչինչ չի սովորեցրել ժողովուրդներին»… Արի ու հասկացիր: Չարենցի նման, վիրավորանքի-սոփեստության սահմանի վրա ավարտենք օրվա գիրը՝ հասկացողը հասկացավ…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Առողջ հանրակրթություն՝ հայրենագիտական հոկտեմբերով…

— Պաˊպ, աˊյ պապ,- լողանալիս ցնցուղի տակից Դավիթ Բլեյանը շատախոսում-ամենախոսում է… Այսօրվա, այս օրերի հիմնական թեման նավերն են՝ մեծ ու փոքր… — Թույլ քամին ինչո՞ւ չի կարող խորտակել մեծ նավը: —

Ի՞նչ մնաց ութ հազարի եզրագիծը հատելուն…

Վերջապես, կատարվեց այն, ինչի մասին այդքա՜ն խոսվում էր մեր ցեղում, մեր տանը, մեր Դպրոց-պարտեզում, խմբում, ամեն Աստծու առավոտ-իրիկուն՝ Արմինե մայրիկ Աբրահամյանի մեքենայում, ամեն հանդիպողի-ծանոթ-անծանոթի հետ… Դավիթ Բլեյանն իսկական Աշոտիկ է դարձել.

Պապի օրհնած ինտերնետը, որպես Աստծո պարգև՞

Օրվա գիրն սկսենք Դավթապատումով. — Ինչի՞ են ասում կրծկալ, որովհետև ծիծիկը կրծումա… — Դավիթ, ո՞ւր ես գնում,- հարցնում եմ լվացարանի աթոռակից իջնող Դավթին,-արի՝ սրբենք մռութդ, նոր գնա… — Չէ, չթողեցիր՝