Մենք շտապում ենք. հիշեցնեմ, որ իմ Շուշան Բլեյանի երևանյան հեռախոսային կապը վերականգնվել է, Շուշանն Օպերայից իջնում է ինձ, Արմինեին ու Դավթին այցելելու…

Շուշանը ոգևորված է իմ հեծանիվով այնքան, որ չի էլ նկատում, որ մազերս կտրել եմ տվել… Շե՛ն մնա իմ հավատարիմ Իսրայել վարպետը… Ես Շուշանին ճանապարհում եմ հեծանվով՝ ցուցադրական մի հատված հետպնդելով Շուշանի տաքսի մեքենային…Առաջիկա իմ ու Շուշանի անելիքը Շուշանի հոբելյանական մենահամերգի օրվա, ձևի ճշտումն է… Իմ 20 տարեկան դարձող ծաղիկ-աղջիկը վճռական է տրամադրված…
– Շուշոն երգի, մենք էլ լսենք-ծափ տանք, հայրիկ,- սիրում է կրկնել Դավիթ Բլեյանը:
Ես ուժեղացնում եմ նրա սպասումը…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Իրական այնպես, ինչպես մենք ենք

Իսկապես որ, ուռենու նման, շուտ մեծացող կյանքում այս ե՞րբ հասցրեց մեր մանկահասակ Մարիան ծնկներից մեր իջնել այնքան ու այնպես, հասցնել ինքնուրույնանալ-կենսափորձ ձեռք բերել նաև Լեհաստանում, դառնալ «Մարիա Բաբայան, 11-րդ դասարան»

Հատկապես, որ կարտոֆիլն էլ արագորեն աճում է

Այս օրերին ավելի ու ավելի հեշտանում է ինձ համար գրելը, որ ուղեկցվում է իմ սիրելի ու այսպիսի՜ մածնի վայելումով. Մեղրաձորի մեր բարեկամ դարձած Հովհաննիսյաններն ուշադիր են հուզելու աստիճան՝ ինձ ուղարկել

Սովորող-ուսուցիչ տեղերը փոխելու ժամանակը…

Այլ որակում, քան հուզիչ-հոգևոր-ոգեղեն՝ «Երգում ենք Կոմիտաս» պարապմունքների, որ ամեն օր 45 րոպե, սկսած չորրորդ դասարանից, տարատարիք սովորողների և ուսուցիչների հետ ստեղծում են նախաձեռնության հեղինակներ Մերի Առաքելյանը, Տաթև Ստեփանյանը «Սեբասատիա»