?

Դժվար չէ լինել բարի, դժվար է լինել արդար: Իմ կիրակնօրյա ընթերցարանի համար միանգամից վերնագիր որոշեցի Վիկտոր Հյուգոյի 20 ամենաուժեղ համարվող մտքերից սա. արդարությունը, արդար գործելը ինձ համար կողմնացույց է: Այդպես չի եղել. այդպես է: Երբ արդար չեմ գործում, հնարավոր արագությամբ շտկում եմ: Երբ վարանում եմ վճիռ կայացնել, անգամ երբ հայտարարել եմ, ուրեմն արդարության խնդիր կա:

Նունե Մովսիսյանի «Կիրակնօրյա ընթերցարանը», Միջին դպրոցի «Կիրակնօրյա ֆիլմադարանը», «Սեբաստացիներ TV-ի» ամենշաբաթյա «Լրատու-հաշվետու»-ն (թվով 12-րդ), պահանջում են իմ կազմած ընթերցարանը դարձնել տեսադարան՝ ավելի թեթև, ավելի արդար, իմ սեբաստացի գործընկերների կիրակիի մեջ տեղավորվող: Փորձում եմ: «Լրատու-հաշվետու» նախագծի համահեղինակը` արդեն ամերիկյան համալսարանի ուսանող Նարեն, հասկանալի է, երեկ դրա ժամանակը չուներ. շրջանավարտի «հոգսերի» մեջ էր… կեցցե Դավիթը, որ տղամարդավարի մոտեցավ գործին: Նարե աղջիկ, քեզանով չի վերջանում, էլի… Այդպիսի՞ խոստումներ ենք լսել:

 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Պնդում-ապացուցում էր Ջանի Ռոդարին

Սիրում եմ կտուրի թռչուններին, փշրանքները, որ ամեն օր նրանց առաջ եմ լցնում, ու կտուրը… Մեջները մի ապերախտ թռչուն կա. գիտեմ՝ մի օր երկինք կելնի ու ետ չի գա… Ես նրան

Ես գետնախնձոր եմ… Դու կարո՞ղ ես տիար տնօրենին բժշկել…

Դավիթ Բլեյանն իմ սենյակային-պալատային մեկուսացման օրվա ընթացքում հրաժարվեց ինձ հետ լինելուց. — Թող ինքը գա մեր սենյակ, մայրիկ… Հենց առողջագետ Արմենը եկավ, Դավթի «ով ես դու» հարցին հասկանալի մի բացատրություն

Դպրոցը սկսվում է…

Ուսուցիչների օգոստոսյան խորհրդակցություններին ընդառաջ Ընթերցողները, եթե հիշում են «Դպրոցի դիրեկտո՞ր, թե՞ կարգադրիչ» հոդվածում («Երեկոյան Երևանի» 1987թ. հունվարի 21-ի համարում) որպես իմ մանկավարժական հավատամք ձևակերպել էի. «Լավ ուժեղ դպրոց՝ նույնն է,