Կիրակիին նախորդող շաբաթը աշխատանքային եղավ: Կրթահամալիրի Բանգլադեշը սեբաստացի պարտիզպանները, սովորողների և ուսուցիչների տարատարիք խմբերը, ծնողական կոնկրետ ու սրտաբուխ աջակցությամբ, համերաշխ-կապակցված-խելամիտ աշխատանքով, բոլոր դպրոցներում առանց բացառությամբ ներկայանալի դարձրին` պտղատու ծառերի շարքեր (քանի պտղատու ծառ տնկվեց և այսպիսով՝ քանի՞սն ենք խնամում), եղրևանու և վարդերի թփեր, բալենիների գոտիներ առանձնացվեցին: Իսկ Նոր դպրոցի «Մի ծառ` ես, մի ծառ` դու» տպավորիչ նախագծի գտնված անունը օրվա խորագիրը դարձավ: Մեր դպրոցական բակային պարտեզները երևի ամենագրավիչն են Բանգլադեշում… Ապրիլյան վայելքը այսպիսին է լինում. շնորհակալ եմ: Հետո, երբ փաստ դարձավ վրացի տղամարդկանց էթնո-վոկալ-գործիքային, սովորող-ուսանողների էստրադային և երաժշտության ուսուցիչների` միանգամից երեք խմբի այցելությունը, պետք էր օրվա վերջում պատասխանատուների հավաք անցկացնել… Կարեն Խաչատրյան-Կայը եկավ տանից,Սվետա Ճաղարյանը՝ Մայր դպրոցից, Նառա Նիկողոսյանը հետաձգեց իր պայմանավորվածությունը… Սրա փոխարեն մենք բոլորիդ բուռն-հետաքրքիր, ստեղծագործական շաբաթ ենք խոստանում, անպայման հայ-վրացական. հետևե՛ք mskh-ին, իմ օրագրին, մասնակցեք: Յուրաքանչյուր դպրոցի, խմբի, սովորողի թե ուսուցչի համար տեղ թողել ենք…