Զատկական, իհարկե, բայց կիրակի է: Իմ օրագրի համար սովորական դարձած կիրակնօրյա գիրը, որպես ընթերցարան, ներկայացնում եմ: Զատկից առաջ, Զատկի օրերին, Զատկից հետո էլ, ամեն օր, եթե զատվելու խնդիր ունենք, ապա՝ ծուլությունից, մեխանիկականությունից, անհավեսությունից: Զատկական օրերին՝ ապրիլի 4-ին, 5-ին, 6-ին, երևա՞ց մեր սեբաստացիական ծրագիրը` իր ճաշակով և բովանդակությամբ, սեղանի ձևավորումով, նոր նախագծի, նոր ձեռնարկի նախապատրաստումով: Մի՛ ալարեք, պատմե՛ք, ներկայացրե՛ք, ուրախացրե՛ք:

Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին, Սուսան Մարկոսյանին, Մարիետ Սիմոնյանին, Շուշան Բլեյանին, իրենց ֆոտոշարքերով իմ կիրակնօրյա պատումը տեսքի բերելու համար: Եվ իհարկե, Մարգարիտ Սարգսյանին՝ իր ծնունդով զատկական այս օրը անձնական տոն դարձնելու համար: 

Կիրակնօրյա պատկերասրահ

Կրթահամալիրի գյուղացիական ուսումնական տնտեսություն. քայլք-նախագծի ներկայացում-քննարկում
Լուսանկարները՝ Արմինե Թոփչյանի

Դպրոց-պարտեզի նախակրթարան. քուն
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Տեսարաններ Մայր դպրոցի տանիքից
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Շուշանը մեզ լսեց. ահա խոստացած նկարաշարը, այս անգամ` Վենետիկից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Նոր գինի նոր տիկերի մեջ. մեր մանկավարժության այս շրջանի համար չի՞ ասված…

Երբեք պետք չէ մոռանալ, չի կարելի, լսո՞ւմ եք, մի՛ արեք… Դաս-դասարանային քանի՜ դար աշխարհով մեկ տիրապետող հանրակրթական համակարգն այնքա՜ն հեշտ է իրագործման մեջ, հեշտ է կազմակերպմամբ, էժան-անգլխացավ… Հայտնի դպրոցներն էլ՝ 

Գիր գրոց կամ 51-րդ օրվա գիրը՝ նվեր ընթերցողին

Հոբելյանները, ծննդյան օրերը, հիշատակի և այլ օրերը առիթ են ինձ համար, առիթ ընդամենը… Դավիթ Բլեյանը շատ է գործածում՝ «հանկարծ»-ը. «Հանկարծ լվացքի մեքենայի վրա չիշիկ չանեմ… Հանկարծ ճաշի ամանը շուռ չտամ

Հասարակական կարծիքի փոփոխությունը

Գերմանիայում այսօր հարցվածների միայն 9 տոկոսն է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) ավարտը համարում պարտություն: Հարցվածների 89 տոկոսը մայիսի 8-ն ընկալում է որպես ազատագրման օր: Ինձ հաճելիորեն զարմացրին այս թվերը. կեցցե´ս,