Զատկական, իհարկե, բայց կիրակի է: Իմ օրագրի համար սովորական դարձած կիրակնօրյա գիրը, որպես ընթերցարան, ներկայացնում եմ: Զատկից առաջ, Զատկի օրերին, Զատկից հետո էլ, ամեն օր, եթե զատվելու խնդիր ունենք, ապա՝ ծուլությունից, մեխանիկականությունից, անհավեսությունից: Զատկական օրերին՝ ապրիլի 4-ին, 5-ին, 6-ին, երևա՞ց մեր սեբաստացիական ծրագիրը` իր ճաշակով և բովանդակությամբ, սեղանի ձևավորումով, նոր նախագծի, նոր ձեռնարկի նախապատրաստումով: Մի՛ ալարեք, պատմե՛ք, ներկայացրե՛ք, ուրախացրե՛ք:

Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին, Սուսան Մարկոսյանին, Մարիետ Սիմոնյանին, Շուշան Բլեյանին, իրենց ֆոտոշարքերով իմ կիրակնօրյա պատումը տեսքի բերելու համար: Եվ իհարկե, Մարգարիտ Սարգսյանին՝ իր ծնունդով զատկական այս օրը անձնական տոն դարձնելու համար: 

Կիրակնօրյա պատկերասրահ

Կրթահամալիրի գյուղացիական ուսումնական տնտեսություն. քայլք-նախագծի ներկայացում-քննարկում
Լուսանկարները՝ Արմինե Թոփչյանի

Դպրոց-պարտեզի նախակրթարան. քուն
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Տեսարաններ Մայր դպրոցի տանիքից
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Շուշանը մեզ լսեց. ահա խոստացած նկարաշարը, այս անգամ` Վենետիկից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Սատանի մեր ջրաղացին ջուր լցնողին՝ երանի…

Ես չեմ կարող գործածել թևավոր-բառարանային` «ինչ սատանա էր մտել մեջս»-ը… Հայտնի է, որ իմ կյանքի մի շրջանում սատանան մտել ու ապրում է, ցանում… Այստեղից և «անտեղի» մտքեր-գործողությունները, որ շարունակ ուղեկիցն են իմ

Պետք էր փորձել կանխել հայ-ադրբեջանական պատերազմը

1992-ի նոյեմբերի 9-ին Ղազախով մտա Իջևան: Նոյեմբերի 4-9-ը իմ Բաքվում գտնվելու պատմությունն այն ժամանակ ես վավերագրել եմ: Համեցեք իմ բլոգի ընթերցարան՝ «Երբ շատ դժվար է, դիր փափախդ առաջդ ու խորհիր» վերնագրով (ուղղեցի,

Երևանում ապրելը անտանելի է. ակադեմիական քաղաքը հին, բայց լավ գաղափար է…

«Առաջին լրատվականում» սեբաստացի շրջանավարտ Գոհար Հայրապետյանի հյուրը Աշոտ Բլեյանն է։