Զատկական, իհարկե, բայց կիրակի է: Իմ օրագրի համար սովորական դարձած կիրակնօրյա գիրը, որպես ընթերցարան, ներկայացնում եմ: Զատկից առաջ, Զատկի օրերին, Զատկից հետո էլ, ամեն օր, եթե զատվելու խնդիր ունենք, ապա՝ ծուլությունից, մեխանիկականությունից, անհավեսությունից: Զատկական օրերին՝ ապրիլի 4-ին, 5-ին, 6-ին, երևա՞ց մեր սեբաստացիական ծրագիրը` իր ճաշակով և բովանդակությամբ, սեղանի ձևավորումով, նոր նախագծի, նոր ձեռնարկի նախապատրաստումով: Մի՛ ալարեք, պատմե՛ք, ներկայացրե՛ք, ուրախացրե՛ք:

Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին, Սուսան Մարկոսյանին, Մարիետ Սիմոնյանին, Շուշան Բլեյանին, իրենց ֆոտոշարքերով իմ կիրակնօրյա պատումը տեսքի բերելու համար: Եվ իհարկե, Մարգարիտ Սարգսյանին՝ իր ծնունդով զատկական այս օրը անձնական տոն դարձնելու համար: 

Կիրակնօրյա պատկերասրահ

Կրթահամալիրի գյուղացիական ուսումնական տնտեսություն. քայլք-նախագծի ներկայացում-քննարկում
Լուսանկարները՝ Արմինե Թոփչյանի

Դպրոց-պարտեզի նախակրթարան. քուն
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Տեսարաններ Մայր դպրոցի տանիքից
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Շուշանը մեզ լսեց. ահա խոստացած նկարաշարը, այս անգամ` Վենետիկից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Շատը՝ ունեցածից, քիչը՝ սրտից… Օրը կարող է այդպիսին լինել…

Անհապաղն ու ինքնաբուխը ո՛ր մակարդակում, ո՛ր մասով են հոմանիշ, իրար շարունակում, ենթադրում, պամանավորվում մեկը մյուսով․․․ Սուսան Մարկոսյանը «Դպիր»-ում իմ այս հրապարակումով, «Որ յուրաքանչյուրը առաջից գնա, մի նախագծով ուսումնական, մի խմբի

Շատ հեռու էր ձեր աշխարհը մեր աշխարհից…

Այսպիսի գիր՝ վռազ, որպես էսսե ճամփորդական, համերգ հրաշալիից առաջ, որպես նախերգանք… Գիտե՞ք, ինչի մասին էր մեր խոսքը-զրույցը Արատեսից հագեցած աշխատանքային օրվա վերջին, երբ իտալացի ճարտարապետ Ռոբերտո Ռավոլիի, քանդակագործներ Վիգեն Ավետիսի

Խուստուփ, խույս տալ ու տապ անել քեզ այս անգամ չի հաջողվի

Կապանում ես վաղուց չեմ եղել. հիմա  դժվարանում եմ հիշել՝ վերջին անգամ երբ… Մեղրիի ճանապարհին… Երկար՝ 350 կիլոմետրանոց ճամփան իմ սեբաստացի ընկերների հետ անցել եմ Խուստուփ լեռան կանչով։ Ողջ ճանապարհին էլ,