541584581_17968493957936846_6534030528340113210_n
05.09.2025
0 Comments
Explore More
Իմ պոստում Տիարի՝ արթուն պահակի. գիր է…
— Ձմեռվա առաջին օրը շնորհավո՜ր…,- ձնագնդիի պես գլո՜ր մահճակալից, հյուրասենյակում ձայնեղ հայտնվեց Դավիթը Բլեյանը՝ առավոտ կանուխ։ Դեկտեմբերի նկատմամբ Դավթի վերաբերմունքը գիտեք. նրա ծննդյան ամիսն է, մեզ բոլորիս հիմա պատրաստում է
Այսպես է խոսում Դավիթ Բլեյանը
— Էդ ի՞նչ ես անում, չես ամաչո՞ւմ,- ասում եմ,- մի՛ արա: – Ամո՛թ քեզ, Դավի՛թ,- ասում է մայրիկը… – Ամոթ քե՛զ… ,- նեղսրտած հակադարձում է Դավիթը… – Ի՞նչ է ամոթը,
Զուլում շաբաթ էր
Զուլում շաբաթ էր. հաղթահարեցինք ես՝ վաթսուն տարեկան հետևողական-սրընթաց գլորվողի, Դավիթ Բլեյանը 3 տարեկան 3 ամսական դարձածի հերթական շաբաթը… Արմինեն է ծանր տանում. ինչո՞ւ. երբ տարին իսկի գարունն էլ չի ճանապարհել:
