Սիրելի Արսեն Աղաջանյան 

2021-ի մարտի 7-ինճանաչողական այցովեղա «Գագարին» պրոյեկտի գյուղերում։ Սկսեցի Վարսերից, որը կրթահամալիրի փոխտնօրեն Էրիկ Սարիբեկյանի ծննդավայրն է, այստեղ են ապրում նրա եղբայրը, ծնողները․․․ Իմ ընկերների հետ անշտապ անցանք Գեղամավան, Ծաղկունք, Դդմաշեն, Զովաբեր գյուղերով, նույն անշտապությամբ, դադարներով վերադարձանք։ Իմ բլոգում օրվա գիրը,այս անդրադարձը օրվան, խնդրում եմ աչքի անցկացրեք։ 

Ներկայացնում եմ նաև սեբաստացի Դավիթ Քոչունցի, Արմինե Թոփչյանի՝իմ հրապարակած ֆոտոշարերը։ Հնարավոր է, որ պետք գան։ Գագարին պրոյեկտի տարածքի գյուղերը որպես մեկ ամբողջություն, իր Գագարին կենտրոնով հիմնավորված է, կենսունակ՝ զարգացման հեռանկարով, ներքին բնական կապերով։ Կարևոր է, որ դպրոցական, մանկապարտեզի շենքերն իրենց առանձնացված հողատարածքներով ավելի լավ վիճակում են, քան ենթադրում էի․․․ Սկսել ենք կենդանացնել այս նյութական միջավայրերը, դինամիկխելամիտ փոփոխությունների շունչ ու լիցք հաղորդելով։

Ինձ ամենուր ճանաչում էին. ներկայանալու հարկ չկար, ոչ էլ բացատրելու անհրաժեշտություն։ Ուրախ էին մարդիկ, որ եկել ենք, հետաքրքրված ենք իրենց կյանքովգյուղով։ Արսեն Աղաջանյանն իր անձովգործով մարդկանց մոտ միայն դրական էմոցիա է առաջացնում։ Սա Հայաստանում քիչ հանդիպող բան է, սկզբունքային կարևորություն, հաջողության գործոն այսպիսի մարդկայինհայրենաշեն նախագծի համար, ինչպիսին Գագարին պրոեկտն է ․․․ Սա քո հինգերո՞րդ զավակն է․․․ 

Մենք պատրաստվում ենք ապրիլի առաջին շաբաթվա աշխատանքային օրերից մեկում կրթահամալիրի Բանգլադեշում, սեբաստացի կրթական համայնքում ընդունել Գագարին պրոյեկտի հանրակրթականնախադպրոցականմշակութային ուսումնական հաստատությունների ներկայացուցիչներին, առանձին անձանց ընդունելուն․․․ Այս ստեղծագործական հավաքին ընդառաջ աշխատանքներն ընթացքի մեջ են։ 

Սիրով՝ Աշոտ Բլեյան

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ո՛չ երազել, ո՛չ փնթփնթալ….

Չեմ թողնի՝ անտարբեր մնաք – 3 Հիմա՝ հանրային-պետական կյանքի այս փուլում, երբ կարևոր է հանրային կյանքին մասնակցելը՝ քո փոփոխությունները բերելը, սրանով հանրային կառավարման մաս դառնալը, ամենավտանգավորը դիրքավորվելն է, իբր՝ հա,

Մեկնարկն այս անգամ հենց Բաղրամյան պողոտայից

Այս օրվա գիրը առավոտվան թողնելու չէ. թարմ-հավեսով պիտի ասվի, իսկ գիշերը օր կփոխի…  Կեսգիշեր է: Քիչ առաջ ես վերադարձա քաղաքն այս օրերին բռնած միտինգավորների բանակումից: Այնքա՜ն կյանք կար Բաղրամյան պողոտայի

Մայիսյան մեր հավաքից, ինչպես Զանգվից, անձրևից այս… կենդանություն է գալիս…

Անձրևն ինձ բաց պատուհանից ձայնել էր, ինչպես իմանաս՝ ե՜րբ… Փակ աչքերով, բաց մտքով-շուռումուռ անկողնում՝ ես երեկվա օրվա և այսօրվա սահմանագլխին էի: Մահճակալից վեր կացա վճռական, համակարգչին իմ երեկ իրիկուն թողած