Հաղորդագրություններ օրվա, որ բերում եմ իմ գիր 

Սոնա Փափազյանն ինձ ոգևորում-ուրախացնում է.  Սիրելի ու մեզ հավեսի գցող Տիար ջան, շնորհակալ ենք օրվան ու նախաձեռնությանը գույն, զվարթություն հաղորդելու համար:
Շնորհակալ ենք մեր մարզադպրոցին, մեր սիրելի ընկեր մարզիկներին:
Էստաֆետը փոխանցում ենք…. Հե՜յ… 

Արմինե Թոփչյանի հաղորդումների շարանը։ 

Ագարակից, Արևմուտքի դպրոց-պարտեզից կրթական պարտեզի ընդարձակումը  Բախշյանի անվան մանկական այգով, որի այս կենտրոնը ինձ ու Արմինեին ներկայանում է որպես ազգային խաղերի հարթակ… Շարունակենք։  

Երեկ եղավ կրթահամալիրի հիմնադիր-մենթորների հավաքը քոլեջի վերնատանը։ Քննարկվեցին կրթահամալիրում հեղինակային կրթական ծրագրի փոխանցման, ծրագրի զարգացման շարունակականության ապահովման հարցեր։ «Մխիթար Սեբաստացի» ՊՈԱԿ-ը, «Սեբաստացիներ» կրթական հիմնադրամը, նոր նախաձեռնություն «Բլեյան դպրոց» հասարակական կազմակերպությունը միասին կյանքի կկոչեն հեղինակային մանկավարժության զարգացման ամենահամարձակ մեր ծրագրերը։ 

Ահա կրթահամալիրի քոլեջի ձմեռային բակ-պարտեզը։ 

Լուսինե Բուշը գրում է. Կարինե Մացակյանն այսպիսի առաջարկ է ներկայացրել Բրուտանոց տանող ճանապարհի համար։ Սկսում ենք շարել քարերը։ 

Քարերը հավաքելու ժամանա՞կն է։ 

Քրիստինե Շահբազյանը գրում է. 

Հարգելի՛ տիար Բլեյան։ «Հյուսիսափայլ»-ը սիրով հրավիրում է Ձեզ Հյուսիսի Արտասահման՝ քննարկելու «Նոր ուղի» քաղաքական նախաձեռնությունը: Հանդիպման խորագիրն է՝ «Ո՞րն է մեր ուղին»: Հանդիպման նախապատրաստական աշխատանքներն ընթացքի մեջ են. կարդում, քննարկում ենք… 

Քրիստինե ջան, ծանոթանում եմ հանդիպման նախագծին: Կգամ, իհարկե։ Միասին լինելու այսպիսի առիթը մենթոր տիարը բաց չի թողնի։ 

Օրվա վերջում մեր խաղաղ զրույցն էր Սեբաստացիներ կրթական բաց համայնքում։ Դուք էլ լսեք, մասնակցեք։

 

#1930

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Մեդիայում, ինչպես Խորենացի փողոցում

Կիրակի է։ Դավիթ Բլեյանը երրորդ օրն է վատառողջ։ Մենք պիտի այցելենք Լիլիթ Բլեյանի ընտանիքին, Պտղնիի ամառանոց` Սոնա Հովհաննիսյան թոռնուհու ծննդյան օրվա մեր հիացմունքի ցույցի․․․ Սոնան, երեկ մանկական սրճարանում իր ընկերների հետ

Ամենաբեղուն, ամենախաղաղ… իմաստնությունն էլ այդպես է գալիս…

Մեր տանը հիմա չորսով ենք ապրում և դա ավելի ու ավելի հետաքրքիր է․․․ Դե, Արմինեն էլ, ինչպես ծոցվոր ամեն կին, հերոսի-կենտրոնում լինողի-ամենակարևորի իրավունքով, նազերով-անցումներով․․․ վայելքի մեջ։ Հալալ է։ Ես (մայրս

Ես միշտ պատկերացրել եմ, որ դրախտը լինելու է…

Չէ, սիրելի Նելլի ու անգամ Աննա Գսպոյաններ, քույրիկներ-աղջիկներ սեբաստացի գրադարանի, ես ամենաընթերցասերը չեմ: Գիտեք, ես ձեր` շատերիդ, ուզենանք, որ այդպես լինի, յուրաքանչյուրիդ Տիարն եմ… Ու որպես Տիար, պիտի իմանայի ու