Ծիսական խոհանոցը՝ թանի պատրաստությունը Վարդան Կարապետյանի հայրական տանը վերածվեց Նոր ուղու քաղաքական խոհանոցի, մեր ընտանեկան համերաշխությունից անցում հայ-ադրբեջանական համերաշխության։ Այնքա՛ն մոտիկ միմյանց։

 Շնորհակալ եմ Լուսինե Բարխուդարյան հարսիկին, Վարդանի Անահիտ մայրիկին։ Վարդանին, իհարկե, երեկվա իրիկնային ինքնապաշտպանական Կոռնիձորի համար, որովհետև ինքնապաշտպանական դիրքերում սպոնտան սկսածի շարունակությունն էր այսօրվա զրույցը։ Կիսատ թողնելու բաներ չեն. բոլորս զբաղված ենք հակամարտության պատճառի, պատերազմի հետևանքների հաղթահարմամբ, խաղաղության հաստատմամբ։ 

Դիտեք և արձագանքեք, քանի մենք Սյունիքում ենք։ 

#1948

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Բաց, անվախ, բացճակատ, ժպտերես… 

Այսպիսին է ինձ երևում ու բոլոր սեբաստացի ճամբարականների հունվարի կյանքով դառնում մեր կրթահամալիրը. այսպիսի՝ բաց, անվախ, բացճակատ, ժպտերես համակարգի կողմնակից ու շինարար է ճանաչում մեզ կրթահամալիրի խորհրդի նախագահ, Լևոն-Հրաչյա զույգերի,

Մեր նոր տունը լավն ա, պա՜պ․․․

Փարվանա լճի արևմտյան ափին, Փոկա և Վլադիմիրովկա գյուղերի միջև, երկտեղանոց մեր նոր վրանում ճամփորդական ընտանիքով՝ Արմինեն, Դավիթն ու ես, հուլիսի 23-24-ին, արքայավայել տեղավորվել էինք․․․ Մեր նոր տունը հուլիսի 22-23-ի գիշերը

Իմ խոստացած, անխուսափելի, 99 օր սպասված 100-րդ գիրը օրվա

Բարի առավոտ: Ես այսօր գրում եմ լույսով. այդպես ուզեցի: Կիրակի, անձրև… Երաշտն այս` ամբողջ ամառ-սեպտեմբեր ձգված, քանի՜ բույսի ու ծառի կյանք տարավ: Երևանում անձրևը երբեք անտեղի-ավել չի լինում: Ահա ինչու՝