Ով ուշադիր է իմ գրին-բլոգապատումին (ո՞վ ուշադիր չէ՝ հարցնում եմ), կարող էր արձանագրել իմ պատումի անընդհատությունը․․․ Ո՞ւր է շտապում տիար-ասացողը, կարկաչուն գետակի պես․․․

Մարտի հասարակագիտական ստուգատեսին պիտի ներկայանամ, ուրախացնեմ իմ երկուհազարերորդ պատումով․․․ Բա՜․․․ Լուսինե Փաշայան մանկավարժական կենտրոնի ղեկավար-օրացույցի կազմողը թող ընդունի սա՝ որպես հայտի հիմնավորում։ Իսկ օրացույցի կազմման-ձևավորման պրակտիկան՝ մեր օրացույցով մշակվող-կազմակերպվող-տարածվող հեղինակային մանկավարժությամբ, վերանայումների անհրաժեշտության առաջ է, հատկապես որ փետրվար-մարտը Վահան Տերյանով սկսվող, Թումանյան-Չարենցով շարունակվող՝ մի-մի գագաթներ հայ գրականության, որքան էլ Թումանյան է անհաս, «Կարդում ենք» ընթերցողական ստուգատեսի շրջան է, որին փորձության-ստուգման է հանձնված կրթահամալիրի մայր դպրոցի փոքր դահլիճը։ Իսկ մարտի հասարակագիտական ստուգատեսը ենթադրում է, որ մեր բոլոր ակումբների համար փետրվարը պատրաստության շրջան է․․․ 

Ուսումնական երրորդ շրջանն իր իրավունքների մեջ է։ Երեկ թուրքագիտական, Ազատ խոսքի ակումբների, ակումբային միջավայր ձևավորած եվրոպական լեզուների՝ ֆրանսերենի, իսպաներենի, իտալերենի ուսուցիչների և սովորողների հետ հենց այս մասին կարճ-կարևոր՝ մենթորական զրույցներ ունեցա․․․ Հանդիպում-զրույց-քննարկում ունեցա Վիգեն Ավետիսի ու Քնարիկ Ներսիսյանի մասնակցությամբ ուսուցիչների տեխնոլոգիական ակումբում․․․ Վիգենը ամենշաբաթյա օրացույցային հանդիպում կունենա սեբաստացի տեխնոլոգ ուսուցիչների հետ. հիշեցնեմ, որ սրանք բաց պարապմունքներ են, համեցեք Բլեյան ցանցով ոչ սեբաստացի կերպարվեստի ուսուցիչներ՝ քանդակագործներ, բոլոր կարգի նկարիչներ, շրջակա միջավայրի հետ գործ ունեցող տեխնոլոգներ․․․ Վիգեն Ավետիսը ոգևորված է նաև ավագ դպրոցի՝ քոլեջի և վարժարանի պատանիների-ուսուցիչների հետ օրացուցային հանդիպումներով․ սրանք էլ իհարկե, Բլեյան ցանցով բաց Երևանի ու երևանամերձ պատանիների համար․․․ 

Վիգեն Ավետիսը, Քնարիկ Ներսիսյանը և ես, չեք մոռացել՝ քանդակագործության և շրջակա միջավայրի ամենամյա միջազգային փառատոնի հիմնադիրներ ենք, և հիմնադրի իրավունքով երեկ ուսուցիչ-տեխնոլոգների բաց ակումբի պարապմունքին հայտարարեցինք 3-րդ ամենամյա փառատոնի 2021թ․ գործունեության սկիզբը՝ իր մշակումներով-փուլերով, շարունակական ու անընդհատ ողջ տարվա համար․․․ Մնացածը՝ կրթահամալիրի քանդակի դպրոցի, Ալիս Գևորգյանի պատասխանատվությանը հանձնված բլոգում, Արևիկ Բալջյանի Ցուցասրահում, Քնարիկ Ներսիսյանի Հյուլեում․․․ 

Սիրում եմ կրթահամալիրի մայր դպրոցի մեր մարզահամերգայինը՝ իր առաջին ու երկրորդ հարկերով, փառատոնային պուրակով, մարզադաշտերով․․․ Երեկ մե՛կ մարմարյա սրահի առաջին հարկում, մե՛կ երկրորդ հարկում նայում էի այստեղից դեպի հեղինակային մանկավարժություն բացվող տեսարան-իրադարձություններին․․․ Ուշքս գնում է, ողջ կրթահամալիրի անցուդարձն այստեղից երևում է, բոլորդ իմ ափի մեջ եք… ու ես՝ բոլորինդ, հասանելի․․․ Տիար-մենթորի դիրք է, գործ․․․ 

Նելի Փիլոյանի հետ ավարտեցինք 2020-2021-ի երրորդ ուսումնական շրջանի պատրաստության, փոխօգնության մասին մեր զրույցը։ Մեզ միացավ կազմակերպիչ Լուսինե Սարգսյանը, ու ինձ շատ հետաքրքիր էր լսել 2021թ․ ավագ դպրոցի 132 շրջանավարտի «Ցտեսություն» ուսումնական նախագծի զարգացումները՝ ոգևորիչ, կլանող, բաց յուրաքանչյուրիս համար․․․ Կրթահամալիրի մարմարյա սրահի կենտրոնում կրկին, լսե՛ք, սեբաստացի շրջանավարտն է․․․ 

#1975

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Որ  դառնանք ազատների հայրենիք

Արթնացա պատմելու-գրելու պահանջով. Սուսան Մարկոսյանի «Դպիրը» գարնանային՝ Սուսան Հովհաննիսյան թարգմանիչով (թե չէ Նազենի Հովհաննիսյան ա՜ստղ), Էմանուել Ագջոյան հեղինակով ու իմ միշտ սիրելի Փոյայով, mskh.am-ի գլխավոր էջը՝ իր մանկավարժական ամենշաբաթյա սեմինարի ու

Երեխայի առաջին կրթիչների՝ ընտանիքի ու զորեղ միջավայրի մասին…

Որպես կամակոր երեխա՝ իմ ծննդյան առիթով, հոբելյարի իրավունքով ես ստացա այն, ինչ իրոք ուզում էի. այսպիսի կրթական շքերթ՝ Մայր դպրոցի սրահում, 200-ի չափ դեղձ ուտող 5-6 տարեկան սեբաստացիկներ՝ Մարմարյա սրահ-կրթական

Վերջապես… տեսնել սկսում ենք մատներով… քիմքով…

Ինչ վերնագիր էլ դնեմ, ինչով շարունակեմ իմ բլոգապատումը, 1527-րդ գիրը սկսելու եմ այս «Բարի ճանապարհ»… Երևան-Ստամբուլ տասնօրյա կրթական փոխանակման ավարտի 128 պահ (արևմտահայերե՞ն եղավ) տևած գրկախառնումով… Բարի վերադարձ, սեբաստացիներ, Մարթա Ասատրյան