Մինչ աշխատանքային օրը կսկսվեր Երևանում, իսկ Գյումրիում, Ստեփանավանում, Ալավերդիում,  Դիլիջանում շրջանավարտները կսկսեին իրենց ճամբարի երկրորդ օր մենթոր տիարի աշխատանքային խումբը ճամփա ընկավ Արատես՝ հունիսի 14-ին սկսվող ռազմամարզական ճամբարի  նախապատրաստման արված աշխատանքները գնահատելու, անելիքը կոնկրետացնելու. օր չմնաց։

Աշխատանքային շաբաթը Արատեսում՝ ընկերների հետ: Ողջո՛ւյն։ 

Արատեսից էլ, ահա, այս եռապատում նվերը Շրջակա միջավայրի օրվա առթիվ ձեզ։ Բոլորին։ 

#2077

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Եվ ողորմեա քո արարածոց և ինձ՝ բազմամեղիս…

Այն, ինչ ուզում եմ ու կարող եմ հիմա ձեզ պատմել, որ չպատմեմ, հետո ինչո՞ւ պիտի պատմեմ… 1992-ի հուլիսին ծանր շրջան էր Արցախում… Ադրբեջանի ջոկատները-զորամիավորումները մտնում էին Մարտակերտ… Մարտակերտցիներն ընտանիքներով, մեծով-պստիկով

Ես եմ՝ քո անմահությունը

 Անմահությունը։ Ես եմ։ Ամպերը՝ երկնքում, աստղերը` ամպերի վրա, իսկ լուսինը՝ աստղերի գրկում։ Արփի Սահակյան Կրթահամալիրի Քոլեջի «Նախադպրոցականի դաստիարակ» մասնագիտությամբ այս տարվա շրջանավարտ Աննա Պետրոսյանի հետ ավելի ու ավելի հետաքրքիր է.

Ինչու և ինչպես գնանք Էջմիածին…

Քեզի մեռնեմ, Էջմիածին… Երևանը ծանրանում է այնքան, որ նրանից թեկուզ մեկ օրով, առանց գիշերումի, թեկուզ առանց տանից-գործից կտրվելու, մի քանի ժամով փախուստը թերապևտիկ-անփոխարինելի է դառնում… Մեծ չէ ընտրությունը՝ Էջմիածին, Աշտարակ,