Որևէ հանգամանք, որևէ կարևոր գործ չեն կարող մեր հայացքը շեղել, ավելի առաջնային լինել, քան անվտանգության ապահովումը:
Առավոտը՝ Հյուսիսային դպրոցում:
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=3Tkz_CzV0mE]
Նկարաշարը՝ Հյուսիսային դպրոց-պարտեզի արևմտյան մուտքի մոտ:
Ֆոտոխմբագիր՝ Արմինե Թոփչյան
#1465
Կոմիտասն ասում էր. «Բերնեն ականջ շատ է մոտ, խոսքեն գործ՝ շա՜տ երկար ճանապարհ կա անցնելու»,-այն էլ բազում ինստալյացիոն լուծումների, արտ ներխուժումների, պուրակային խճանկարների միջով… Լավ է, որ արթնանում ես ինչպես
«Իմ հայրիկը շատ լավ գիտի Արարատին»,- «Իմ թևավոր Արարատ» նախագծի ղեկավարի՝ Գեղարվեստի կրտսեր դպրոցի Անուշ Աթայանի երկրորդ դասարանցի Հովհաննես Կարապետյանի հայրիկի մասին է խոսքը… Ինչպե՞ս կարելի է լավ իմանալ Մասիսին…
Ես, գիտե՞ք-իմացեք, երբեք շախմատասեր չեմ եղել. իմ հայրական`Շամխալբեկի տանը փակվող տախտակ՝ շախմատի քարերով երևի միշտ եղել է, բայց չեմ հիշում, որ իմ ավագները՝ Էդվարդը, Գագիկը, Ստեփանը, շախմատ խաղային. ոչ էլ
