Երբ տուն մտա, Դավիթն ու Արմինեն, տեղեկացված իմ օրվա մասին, ինձ սպասում էին… Ասում եմ.
– Դավիթ, իրիկուն է, չլողանա՞ս…
Խեթում է.
– Իրիկուն չի, գիշեր է…
Իսկական Սասունցի Դավիթ… Դավիթը քնեց պատշգամբում՝ թախտին…
Ուշ քնեցի՝ այնքա՜ն կարդալու բան կար. Բաղրամյանի շարժման կենսական լիցքերը ինձ թույլ չտվեցին սովորական ռեժիմով մահիճին հանձնվելու…
Հոգնած հասարակությունից պահանջում են նոր զոհողություններ: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը։ «Ապրիլյան պատերազմը սոդոմ-գոմոր էր, դա հաղթանակ չէր: Ադրբեջանը շփոթը հաղթահարեց, բայց
«Ազգ» օրաթերթ, 24 նոյեմբերի, 1992թ. Հասկանալ Բլեյանին Այս օրերին հանրապետական մամուլի էջերում Աշոտ Բլեյանի հասցեին հայհոյանքի հեղեղի մեջ հատկանշական էր, ըստ իս, «Երկիր» թերթի նոյեմբերի 18-իհրապարակումը «Մոռանալ Բլեյանին» վերնագրով: Իհարկե,
Ք. Երևան, 13. 10.1992թ. Ադրբեջանի և Հայաստանի նախագահներին, խորհրդարաններին, կառավարություններին, քաղաքական գործիչներին, մտավորականներին Ղարաբաղյան խնդրի կարգավորումն անվերջ երկարում է։ Հակամարտության կարգավորումր զինական ուժի միջոցով երկուստեք մարդկային և նյութական ահագնացող կորուստներ
