Ապարանի Լուսագյուղը, ուր մենք այցելել էինք տիար Գևորգ Հակոբյանի, Ռուդիկ Սահակյանցի, Կարինե Պետրոսյանի հետ, որպես ամառային վրանային-դաշտային հայրենագիտական ճամբարի հնարավոր վայր, ծանոթանալու համար, իմ մեջ տպավորված մնաց իր դպրոցով… որպես միջնաբերդ: Թվում է՝ գյուղում ամենուր եղանք՝ բացի դպրոցից։ Ամենակենտրոնում, ամենախնամված շենքով, բակով՝ այն, իսկապես, միջնաբերդ էր հիշեցնում՝ անմատչելի-փակ տարածք, թե՛գյուղի, թե՛ դրսի համար… Իսկական ամառային ճամբար կդառնար՝ հարյուրավոր երեխաների վայելք, հայրենիքի իմացում պարգևելով, կյանք կբերեր մարող գյուղին, իսկ այսպես, քննական «լուրջ կենտրոն» է իրեն զգում ընդամենը հարյուր սովորող էլ չունեցող գյուղի համար:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Լցվեցինք ու… լծվեցինք…

Երեկվա կարևոր քաղաքական-քաղաքացիական իրադարձությունը, իհարկե, Մանուշակ Աբրահամյանի երրորդ երեխայի ծնունդն էր… Աղջիկ, իհարկե… Մանուշակի երրորդ դասարանցի սաների և Մանուշակի դասարանի այսօրվա ղեկավար-ընկերուհի Կարինե Մամիկոնյանի հետ աղմուկով-զվարթ քննարկում էինք անվան հարցը…

Ես գիտեմ չծերանալու բանաձևը. լսեք…

Ե՞րբ է մարդ սկսում ծերանալ հարցին երախտահիշատակ, 80-ականների հայտնի գրող ու հասարակական գործիչ Վարդգես Պետրոսյանը սիրում էր պատասխանել. — Երբ հոգնում ես ձգտումներից… Ես չիրականացված գործեր ունեմ շա՜տ, բայց ահա,

Սևանից սկսած մինչև Երևանյան լիճ

Ամեն ինչ Շուշան Բլեյանի սրտով եղավ, ինչպես մտածվել էր, այնքան հոգատար-կոնկրետ պատրաստել էր Շուշանի խնամակալ-քույրՏաթևիկը Բլեյան: Տաթևը միշտ Շուշանի կողքին է եղել՝ նրա ծննդյան օրվանից. ո՛չ երկարատև ուսումը Վիեննայում, ո՛չ