Ուշադրություն. հենց նոր ես ու Դավիթ Բլեյանը միասին հաշվեցինք-շարեցինք Դավթի մեքենաները՝ մեծ, միջին ու փոքր, բազմոցի ու պահարանի տակից մեքենաները հանեցինք, ու տունը մաքրվեց, ցուցադրությունը դարձավ ամբողջական, լիքը-լեցուն մեքենաներով՝ ընդամենը՝ 114 մեքենա: Մեր տան ցուցադրությունը բաց է յուրաքանչյուրի համար, այդ թվում՝ շաբաթ և կիրակի օրերին, համեցե՛ք, մուտքն ազատ է. կարող եք գալ առանց նոր մեքենա բերելու: Այս հայտարարությունը ես ու Դավիթը միասին գրեցինք իմ 302-րդ գրում տեղադրելու համար:

Հետգրության փոխարեն
Գրեցինք-կարդացինք, Դավիթ Բլեյանը մի քանի ճշտումներ արեց.
– Հայրիկ, բաց ես թողել, ես ասեմ՝ ինչ եմ ասել. սա չեմ ասել,– ճիշտ ու ճիշտ Լիլիթ Բլեյանի նման՝ 2-4  տարեկանում ստեղծագործելիս, բայց Դավիթն արձակ է գրում: Հետո էլ թե.
– Որ նոր ավտո ոչ ոք չբերի, իմ ավտոները չեն շատանա… թվերը կմնան նույնը… Ես ուզում եմ առաջ հաշվեմ…