Դավթի եղբայր Արմենն ու նրա հայր Վահրամը երեկ օրվա վերջում Յուրա պապիկի բոստանն են խնամել, առանձնացրել 7 բալի ու 5 կեռասի տնկի… Այսօր բերել են Հիմնական դպրոց: Լավ հարսանեկան նվեր է Գոհար Բալջյանին՝ մեր խորոտ հարսիկին… Գոհարն այդպես էլ ընդունեց: Օգնենք Արմենին, որ արժանի պապի պայծառ հիշատակին մի կենդանի անկյուն հիմնի ու մշտապես խնամված-բերքառատ-հյուրասեր պահի, ինչպես իր պապն է եղել՝ ողջ կյանքի շրջանում:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Թաղի, գերդաստանի ճանաչումով համայնքային կրթության մասին է իմ գիրը

Որքա՜ն կարելի է պարտադրել Նար-Դոսի «Մեր թաղը» պատմվածքաշարը սովորողին, պատանուն՝ այդպես էլ անհաղորդ պահելով իր բնակավայրից, շրջակա աշխարհից, իր թաղից։ Գևորգ Հակոբյանի, Քնարիկ Ներսիսյանի, Սուսան Մարկոսյանի հետ Սահմանադրության օրով սահման

Իսկական խելառի պես, խելառի կյանքով

Ո՛չ եղանակային անորոշությունը, ո՛չ սկսող անձրևը, ո՛չ հոգսաշատ օրվա հոգնությունը, ո՛չ իմ ոչ մարզական- քաղաքացիական հագուկապը, ո՛չ իմ օրվա գրի ավարտի հետ կապված հոգսերը չկասեցրին իմ որոշումը. ուրբաթ օրը՝ երեկոյան

Մկրտիչ Բազեյանը

Առտու 5-ից շուտ հիմա չի գրվում… Լույսը չբացվի՞, որ տեսնես՝ ինչ է կատարվում՝ կա՞ աշխարհը, ի՞նչ տեսք ունի գիշերից հետո… Առանց տեսնելու ի՞նչ գրես, ո՞ւմ համար… Ամենօրյա գիրը զոռի բան