Կարդո՞ւմ եք, կիրառո՞ւմ եք իմ խնամքով կազմած օրագրային ընթերցարանները, գործածո՞ւմ եք: Ինձ պարբերաբար Սուսան Մարկոսյանն է ոգևորում շարունակելու կիրակնօրյա ընթերցանության համար նախատեսված այսպիսի մեդիաժողովածուն…

Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, և Քրիստոս մեր մե՞ջ է` հարցնում եմ, իր հարությամբ… Նունե Մովսիսյանի «Հայկական կակաչ» բլոգը՝ իր ծիսական բաժնով յուրահատուկ-կարևոր ընթերցարան է ինձ համար: Ահա այսօր էլ իմ կիրակին սկսեցի «Գունագեղ կիրակիների» շրջանից Աշխարհամատուռի կամ Կանաչ կիրակիի մասին ընթերցմամբ, նրա խորհրդի` իմ լավ բարեկամ Շահե Աբեղա Անանյանի տեսաներկայացմամբ: Շնորհակալ եմ: Ականջդ կանչի, Արթուր Բախտամյան, քո «Հայոց հարց»  հեռուստանախագծով, նրա պարբերականությամբ ու բարձր մասնագիտական կազմով, քննարկվող հարցերի տարողունակությամբ, որ բերդի-մեկուսացման շրջանի պես մի բան դարձավ ինձ համար` իմ աշխատանքից, առօրյայից դուրս կարդալու, ուսումնասիրելու, ճանաչելու համար…Շարքը շուտով կարող եք տեսնել նաև իմ բլոգում, հիշել, թարմացնել….

Կիրակնօրյա ընթերցարան է եղել և մնում «Շողակն»-ը. Անի Ջանոյան, ինձ էլ, ինչպես քեզ, թվում է, որ Համո Սահյանի բանաստեղծությունները ջրի պես մաքրում են աշխարհն ու մեզ: Ընտրածդ բանաստեղծությունը կարծես Համոյի ինքնադիմանկարը լինի… Ես որ հաճույքով նայեցի մեր ֆիլմադարանի «Քարափներից երկինք»  տեսաֆիլմը: Հուզեց ինձ մեր միջին դպրոցի 8-րդ դասարանի սովորող Աշոտ Զաքարյանի կենդանի մուտքը. Մարգարիտ Հարությունյան, տես` ուսումնական ճամփորդությունն ինչպես է կենսափորձ հաղորդում, ինչքան է հասունացնում 7-8-րդ դասարանի սովորողներին…

Գեղարվեստի կրտսեր դպրոցի սովորողների ճամփորդությունից Մուղնի, Օհանավանք, Սաղմոսավանք:
Լուսանկարները` Դիանա Գևորգյանի:

Բարի ընթերցում

Տեսնո՞ւմ եք` «Երկրագործությունը որպես ուղիղ ճանապարհ»-ը չեմ հաղթահարում: «Կենդանության նվիրված այս փոքրիկ գործի ճակատը կենդանի մարդերին անունով ցանկացա պսակել և այս խորհրդով ձեզ ընծայեցի…»: Պատկերացրեք, որ այս տողերը Միքայել Նալբանդյանի երկի՝ ինձ հիացնող առաջաբանից է:

Շուշան Բլեյանն իր ՖԲ էջում ամփոփում է զատկական արձակուրդի ճամփորդությունը: 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ազգային թասիբի մասին է իմ գիրը….

Եվ Դավիթը Բլեյան, որ ձեր ու իմ աչքի առաջ ժամ առ ժամ է աճում-հասունանում, Երուսաղեմի Սուրբ Երրորդություն տաճարից իջավ Արարատի Ավետյաց երկիր, երեք օրում ՝ 2016-ի հոկտեմբերի 9-ից 11-ը, քանի՜ լուսնային

1988-ի երկրորդ շարժի մասին է իմ դժվար գիրը

Որոշումներ ինքնուրույն կայացնում է Դավիթ Բլեյանը. սրան զոռով չես փոխի, իր համառությունից, հակառակվելուց սևանում է… Հո չե՞ս ծեծի՝ փլուզես ողջ գիտակից կյանքում կառուցած մանկավարժությունդ… Իբր քիչ փլատակներ կան մեր երկրում. փլատակների

Հնացավ, նա անցավ: Քաջության նորություն-հաղթության նորություն: Վեր կացե՛ք, աշխատենք…

Մի փոքր ուշացումով, բայց միացա Գեղարվեստի դպրոցի Վահե Էբրահիմին, միասին նշեցինք Կոմիտասի ծննդյան օրը: Հուզվեցի-ուրախացա. Ինչ է կրթության, դպրոցին նպատակը: Մանուկը բարոյական կյանքի փիլիսոփայությունը, կյանքի հասկացողությունը չունի: Պետք է անոր հոգեկան զգացումներուն