Newsbook.am
08.04.2015թ.

Հավանության արժանացնելով պարտադիր 12-ամյա կրթության օրենքի նախագիծը` փոխանակ ազատվելու հին, պարսավելի բարքերից, վերադառնում ենք հետխորհրդային շրջան, այն է` կեղծիքի, ձևականության և պարազիտիզմի շրջան: NewsBook-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց ԿԳ նախկին նախարար, «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը:

«Ես այդպես էլ հիմնավորում չտեսա` ինչո՞ւ է վերջնականապես անցում կատարվում 12-ամյա պարտադիր կրթության: Իմ համոզմամբ` պարտադիր հանրակրթությունը պետք է սահմանվի 9 տարի: Անհասկանալի է` ինչի՞ է կոչված ներկայիս անգիրի դպրոցը, որը 12-ամյա «գլխատված» հանրակրթության մի մասն է: Սա ինքնուրույն, ինքնաբավ հանրակրթական ծրագիր չէ»,- համոզմունք հայտնեց նա:

Աշոտ Բլեյանի կարծիքով` 9-ամյա պարտադիր կրթություն ստացած մարդը պետք է ազատ լինի իր հետագա ընտրության մեջ` առանց կողմնակի պարտադրանքի տնօրինելու հետագա կրթությանն ուղղված իր ռեսուրսները` ժամանակն ու նյութական միջոցները: «Քաղաքացին ինքը պետք է որոշի` որտեղ ներդնել սեփական մտավոր ու ֆինանսական կապիտալը, սակայն նրան պարտադրվում է ավելորդ 3 տարով երկարաձգել ձևական բնույթ կրող կրթական գործընթացը: Սա ընդամենը կեղծ, դիպլոմի առուծախով զբաղվող, ժամանակ ու հնարավորություններ մսխող համակարգ է»,- ասաց նախկին նախարարը:

Հիշեցնենք, որ ԱԺ-ն այսօր հավանության է արժանացրել պարտադիր 12-ամյա կրթությանը (ներկայումս հանրակրթությունը 9-ամյա է): Օրինագիծն ընդունվել է 85 կողմ, 0 դեմ և 27 ձեռնպահ ձայներով: Օրենքն ուժի մեջ կմտնի 2017-ից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ազատ մարդու դպրոցը. կրթել նշանակում է ստեղծագործելու հնարավորություն տալ

Հայկական ժամանակ, 20 մայիս, 2006թ.  Ես, իհարկե, ուրախ եմ, որ Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում ս.թ մայիսի 12-ից 14-ը հաջողությամբ աշխատեց այլընտրանքային (հեղինակային) կրթական ծրագրերի և մանկավարժական գիտափորձերի հեղինակների ստեղծագործական անդրանիկ

Կանաչ շղթան ամենաամուրն է… բաց չթողնենք…

— Էս ինչ լավ է՝ չասացիր՝ էս ապուշությունն ինչի՞ ես դրել, անջատի… Ես արդեն պատրաստվել էի անջատելու… Լավ եղավ,- ասում է Դավիթը։ Շատախոս մեր տղան նորից խոսքի արգելքները կորցրել է…

Գնահատել՝ կնշանակի ստեղծել

Վերնագիրն առել եմ Հովհաննես Թումանյանի «Հայ գրողների ընկերությունը 1913թ.» ելույթից, որ կազմված է առաջին երեկույթի ներածական խոսքից և եզրափակման խոսքից… Սկզբից ասեմ, որ Թումանյան Հովհաննեսի այս խոսքը Զարուհի Առաքելյանի բարեհաճությամբ