Զատկական, իհարկե, բայց կիրակի է: Իմ օրագրի համար սովորական դարձած կիրակնօրյա գիրը, որպես ընթերցարան, ներկայացնում եմ: Զատկից առաջ, Զատկի օրերին, Զատկից հետո էլ, ամեն օր, եթե զատվելու խնդիր ունենք, ապա՝ ծուլությունից, մեխանիկականությունից, անհավեսությունից: Զատկական օրերին՝ ապրիլի 4-ին, 5-ին, 6-ին, երևա՞ց մեր սեբաստացիական ծրագիրը` իր ճաշակով և բովանդակությամբ, սեղանի ձևավորումով, նոր նախագծի, նոր ձեռնարկի նախապատրաստումով: Մի՛ ալարեք, պատմե՛ք, ներկայացրե՛ք, ուրախացրե՛ք:

Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին, Սուսան Մարկոսյանին, Մարիետ Սիմոնյանին, Շուշան Բլեյանին, իրենց ֆոտոշարքերով իմ կիրակնօրյա պատումը տեսքի բերելու համար: Եվ իհարկե, Մարգարիտ Սարգսյանին՝ իր ծնունդով զատկական այս օրը անձնական տոն դարձնելու համար: 

Կիրակնօրյա պատկերասրահ

Կրթահամալիրի գյուղացիական ուսումնական տնտեսություն. քայլք-նախագծի ներկայացում-քննարկում
Լուսանկարները՝ Արմինե Թոփչյանի

Դպրոց-պարտեզի նախակրթարան. քուն
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Տեսարաններ Մայր դպրոցի տանիքից
Լուսանկարները՝ Մարիետ Սիմոնյանի

Շուշանը մեզ լսեց. ահա խոստացած նկարաշարը, այս անգամ` Վենետիկից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում և երբեք չե՞մ կարողանա

Մենք մեծացել ենք այս հրահանգով, որն ինքներս ենք մեզ տվել, և դրա համար էլ երբեք չենք փորձել ցիցը հանել: Երբեմն, շղթայի ձայնը լսելիս, հայացք ենք ձգում ցցին և մտածում. Չեմ

Մեռելոցից՝ կենդանություն…

Մեր ամեն օր չորս տարեկան դարձող Դավթի հումորը, անցումները հիացնում են… — Մենք պատրաստ ենք, գնացինք, Դավիթ Բլեյան, դու մնացիր տանը մենակ, տեսնեմ՝ ի՞նչ ես անելու… — Ճաշ եմ եփելու,

Խոհք ու խոսք…

Գիշերային ուղիղ եթեր՝ խոտանով-ուշացումով… Թարս ձեռով էի տեսանկարել իմ ու Աստղիկի զրույցը… Արմինե Թոփչյանը կպավ ուղղելու գործին՝ չկարաց, Լիլիթ Ազիզխանյանը չկարաց, Անի Սարգսյանն էլ չկարաց… Վերջը Նվարդը վերցրեց, ու եղավ, ահա,