Ծիսական խոհանոցը՝ թանի պատրաստությունը Վարդան Կարապետյանի հայրական տանը վերածվեց Նոր ուղու քաղաքական խոհանոցի, մեր ընտանեկան համերաշխությունից անցում հայ-ադրբեջանական համերաշխության։ Այնքա՛ն մոտիկ միմյանց։

 Շնորհակալ եմ Լուսինե Բարխուդարյան հարսիկին, Վարդանի Անահիտ մայրիկին։ Վարդանին, իհարկե, երեկվա իրիկնային ինքնապաշտպանական Կոռնիձորի համար, որովհետև ինքնապաշտպանական դիրքերում սպոնտան սկսածի շարունակությունն էր այսօրվա զրույցը։ Կիսատ թողնելու բաներ չեն. բոլորս զբաղված ենք հակամարտության պատճառի, պատերազմի հետևանքների հաղթահարմամբ, խաղաղության հաստատմամբ։ 

Դիտեք և արձագանքեք, քանի մենք Սյունիքում ենք։ 

#1948

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Պա՜պ, դե ասա` վամպիրը դու ես․․․

Ատամնաբույժի մոտից դուրս եկա, մութն ընկնում էր, ութին մոտ էր։ Հեծանվի լույսը միացրի ու վճռական, իմ մտքերով-հավեսով սլացա՝ ողջ տան ճամփին վայելելով եզակիությունն իմ վիճակի․ չկար ինձ նման հեծանվով մեկը․․․

Դու իջնում ես՝ կարող, որպես մահու խա՞յթ…

Հրաշք աղջիկ, անհայտ երկրի մանուշակ… Ասում են՝ խորն ես քնում, ցավերդ (ֆիզիկակա՞ն) հաղթահարում ես… Այսքան խորը քնելն անհրաժեշտություն էր, խառնվել — իրար ուժեղացրել էին մարմինն ու հոգին՝ իրենց ցավերով. բուժիչ

Տոնով մերկանալուց հետո

Մռթոշ. այսպես էր դիմում-կանչում հայրս մորս, ու դիմելաձևն այս մորս համար անուն էր դարձել… Ապրիլ 23-ի ուրախությունը, նրա բերած տոնը զիբարը բացեց* մռթոշ դարձած իմ ազգի… Արփի Սահակյանն իր «Սիրող քաղաքի