Զուլալ, ինչպես կոմիտասյան երգ

Արթուր Շահնազարյանին՝ իմ միշտ-սանիկին, Աստղիկ Բլեյանի կնքահորը, երկար կյանք ինձ էլ, իրեն էլ, որ Աստղիկի ծիսական հարսանիքն անենք․․․ այցելել էինք ընտանիքով՝ Առինջի իր խնամված տանը ամանորյա-սուրբ ծննդյան տեսություն․․․ Ինչպես միշտ Սվետա-Արթուրը

Մոտավորապես նույն բարձրության վրա, նույնքան հարազատ Գյումրի և Շուշի

Հարմարավետ ավտոբուսը՝ «Էլիտբուս» իսկական, պայծառ օրը, սիրելի մարդկանց՝ կրթահամալիրից, Ջավախքից, Գյումրիից, Սոֆիայից սովորող-ուսուցիչների ճամբարային ընկերակցությունը ուսումնական աշուն-նախագծային կդարձնե՞ն Երևան-Գյումրի ճանապարհը, թե՞ ավտոբուսը անհոգության ժամերի է տրամադրում սոսկ… Այն ավտոբուսը, որտեղ

Որ հայրենիքը երես չդարձնի մեզնից, որպես օտարներից…

Թեև գալիս եք դուք ալիքների նման և աստղերի Ձեր ճանապարհի՜ն, ձեր կոչումի՜ն, ձեր ընթացքի՜ն անգետ — Բայց լինելու է ձեր երթը այս դժնի ու լուրթ ափերին Արևներից, աստղերի՜ց ավելի ուրույն