Իրիկունով, իհարկե, հետևում էի պուտինյան Ռուսասատանի նոր ֆարսին… Արթնացա, ինչպես միշտ, մութ ու լուսով: Սրտումս Ծաղկունքի հուլիսյան հարսանիքի այս հինգշաբթիի ավետիսի սեբաստացի ղողանջներն են․․․ Մտքումս՝ լրագրող Ալեքսեյ Ռոմանովի այս աչքալուսանքը․․․
Կարևորը հիմա առողջությանը հետևելն է. առողջ լինելուն մեր, վստահ եմ, կօգնեն նյարդավիրաբույժ Վլադ Սիուրեայի այս ցուցումները, որոնցով ես սկսեցի կարևոր այսօրը… Ու բարի է:
Դավիթ Բլեյանն «Աստղագիտություն մանուկների համար» հայերեն գիտահանրամատչելի ֆիլմը, քառասունյոթ րոպե տասնվեց վայրկյան տևողությամբ, նայում է մեկ շնչով, ակնդետ… Սևանի «Ժայռ»-ից վերադառնալուց անմիջապես հետո` երեկոյան ժամը 7-8-ի արանքում. չես ընդմիջի, չես
Իրիկնային Երևանում, և այն էլ հեծանվով, ե՜րբ էի եղել… Երեկ իրիկունով Լրատվական ռադիոյի հյուրն էի որպես Թարմ ուղեղ, և հեծանիվը ծառայեց որպես փոխադրամիջոց… Ատամնաբույժ Արմեն Կարապետյանը այս ռադիոյի բաժանորդ է,
Երեկվա իմ գիրը՝ «Ո՜վ զարմանալի» վերնագրված շաբաթվա զարմանքների ինքնաբերաբար շարունակություն է պարտադրում։ Ռոդարիի ստեղծագործական սխալը (բացթողումը) թույլ տվեց միջամտել, վրիպակը շտկել ու ծնվեց այս հաճույքով լռելը՝ որպես այլընտրա՞նք «Իմացումի հրճվանք»-ի․․․