Մաս 1

Դավիթը Բլեյանը կեսգիշերին, քնից առաջ, մի սպիտակ թուղթ գտավ, մի գրիչ ու վռազ-վռազ Ձմեռ պապին նամակ խզբզեց, ծալեց, դրեց իր սենյակի տոնածառի տակ, քնեց: Ինքն ու իր Պապը նշանավոր. մեզ ոչինչ չի ասում:

Առավոտյան թուղթը ծառի տակին չէր…
— Եկած — տարած կլինի,- մտահոգ կրկնեց մեկ-երկու անգամ…
Մենք որ չենք տեսել: Ու անհամբեր սպասում ենք էս պատմության զարգացումին. ի՜նչ է գրել, տեղ հասա՞վ, ինչ լուծում է ունենալու միլիոնավոր ամանորյա պատմություններից մեզ համար ամենասրտատրոփը…

Հետևենք, որ իմանանք:

Մաս 2

Երբ Ձմեռ Պապը ստացավ Դավթի նամակը:
Դիտե՛ք տիար հայրիկի տեսանյութը:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Այս գիրն ուրիշ հմայք ունի. նրա ձևավորող օպերատորն ընթերցողն է

Եռօրյա Ստեփանավան-Կուրթան-Հնեվանք գործուղումից վերադարձա հուլիսի 26-ին, օրվա երկրորդ կեսին: Վերականգնել եմ իմ բնականոն, երևանյան, բանգլադեշյան գործունեությունը: Հուլիսի 27-ն է, առավոտյան ժամը 04-ը: Օրագրիս առաջ եմ, կարոտել էի. որքան էլ եռօրյա

Ծով համբերությունն էլ հորից է

Երեկ իմ թղթերի մեջ տեսա մի գրառում, որ գիր չեկավ այդպես էլ․․․ Իրիկունը ուշ, որ կարդացի, հիշեցի․․․ Ռափայել Պատկանյանի նշանավոր բանաստեղծության չորս տողը, որ արտագրել էի սոցցանցից՝ Էդգար Էլբակյանի գրառում որպես․․․

Վրիպակից ծնվող ստեղծականության հարսանիք է իմ գիրը…

Փոփոխություն կլիներ իսկական մեր հանրային-պետական կյանքում, թե առաջադեմ աշխարհի հետ խաղաղության օրը՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը, նշեինք մայիսի 8-ին․․․ Իսկական եռատոն հաստատեինք՝ երկրապահի օր, որպես երկրագործության ստուգատես գարնանային աշխատանքների կիզակետում,