Գեղարվեստական վաղուց չի ստացվում․․․ Ինչպես աջուձախ ասում են՝ թող էս  ընտրություններն անցնեն։

Երեկ-մեկ էլ օրերը զուտ աշխատանքային գործուղման էի՝ հրամանով, բովանդակությամբ, Զանգակատնից Արատես, Արատեսից Վարդահովիտ-Գետիկ վանքով, Զանգակատուն-Պարույր Սևակի թանգարանով, լճով-տուն․․․ գիշերումով, իհարկե, Արատեսում․․․  Արատեսի ճանապարհին իմ սիրելի ուղեկիցներ Գոհար Բալջյանին, Ծաղիկ Գասպարյանին և Սյուզի Սարգսյանին թարմ թան-մածուն, պանիր-լավաշ-կանաչի հյուրասիրեցի Արփա գետի ափին, ընտանեկան մի սեղանատանը, Գետափի խաչմերուկ չհասած․․․ Երկու եղեգնաձորցի այնքա՜ն սիրալիր զիջեցին հովի մեջ կորած սեղան-աթոռի իրենց տեղերը․․․ Չեմ մոռանա։

Իսկ Սմբատի հետ շարունակեցինք ճանապարհը Եղեգիսի կիրճով։ Լավ էր. այնքան բանի մասին խոսեցինք՝ աշխատանքային գործերի, արատեսյան եռուզեռի, որ չէինք հասցրել քննարկել, համաձայնեցնել․․․ 

Քոլեջի նախագծային խմբի մասնակցությամբ, սեբաստացիական համատեղ ջանքերով երկար ժամանակ նախապատրաստած բացումը Արատեսի պանդոկի կայացավ․․․ 

Մենք Արատեսում արդեն պանդոկ ունենք՝ զբոսավարների մասնագիտական կրթության, ճամփորդությամբ ուսուցման՝ շուրջտարի գործող, զարգացող կենտրոն․․․ Տարոսը փոխանցում ենք Սիրո անկյանը․․․ Մեկ շաբաթյա կենտրոնացում և՛ բանվորական, և՛ դիզայներական-տեխնոլոգիական, սեբաստացի միջոցների խնայող-խելամիտ համախմբում․․․ Հետևեք օրացույցին Բլեյանի դպրոցի. կարող եք դառնալ մասնակիցը նորամուտի․․․ 

Արատեսից ետդարձի ճանապարհին, Զանգակատան թանգարանում կայացավ հանդիպում-քննարկումը քոլեջի նախագծային մյուս խմբի հետ․․․ Զրույց Սևակի թանգարան-պարտեզում,v Սևակի ներկայությամբ, գյուղի զարգացման մասին․․․ 

Ես ոգևորվեցի ու որոշեցի քոլեջի ուսանողներին, դասավանդողներին պարգևատրել ամբողջական պտույտով Զանգակատուն գյուղի անմոռաց լճի շուրջ․․․ Գեղատեսիլ քայլք ստացվեց․․․ Այս գիրը մնացել էր որտե՞ղ․․․ 

Ջուլի Սնմոնյանի հետ խոսեցինք։ Ռազմամարզական ճամբարի մեր առաջին խումբը վերադարձել է. Ջուլին ու ընկերներն ամենալավը կլուսաբանեն ճամբարային օրերը, իհարկե։ Իսկ ես խոստացել էր ճամբարականների հետ քայլք զրույցով, և խոստումս կատարեցի սիրով։ Ջուլին, Էմանուելը, Նելին, Գևորգը կարևոր գործ կատարած կլինեն, եթե հինգ օրը ամփոփեն առաջարկներով՝ նպաստավոր դարձնելով ճամբարի շարունակականության, հավաքից հավաք զարգացման համար։ 

Հունիսի 22-ից ռազմամազական ճամբարը մեկնումի պատրաստ Վիկտորյա Հակոբյանինն  ու իր խմբինն է։ 

Արատեսի այս օրերի իմ հայտնագործումը Տիգրան Զոհրաբյանը եղավ. իրական ճամփորդական վիճակում… Ես տեսա հուսալի, եռանդուն, առաջից գնացող մշակութաբան-հայրենագետ-ճամփորդի: 

#2081

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ես ձեր կողքին, այո՛, բայց որպես շանթարգել…

Դավիթ Բլեյանը շարունակում է հավեսով ճամբարականի իր կյանքը. ամեն առավոտ վաղ արթնանում է, արդեն ինքնուրույն կանգնում ցնցուղի տակ, իրեն-իրեն խոսում, մինչև գալիս է ամենապահը երկուսիս համար։ Ես սրբիչով կամ Ֆրիդա

Առաջ ընկած, արագ-արագ, ո՛չ վախ, ո՛չ հոգնել

Տաթև Բլեյանին զանգում ես, խոսում, մեկ տարեկան դարձող Վահան Սերոբյանի ձայները-կանչերը չեն թողնում․․․ Այս ե՞րբ մեծացավ, Տաթևը ամենալավը գիտի, բարեխիղճ-անդադրում-հավեսով ջանքի մեկ տարի, ու տեսեք-տեսե՜ք, լսեք-լսե՜ք, աչքդ չես կտրի, որ

Եվ մտքի՜, ոգո՜ւ բեղուն բերքի…. գիր է՝ տիար-տնօրենի, Դավթի հայրիկի…

Կրթահամալիրի մանկավարժական լաբորատորիան, որ ղեկավարում է կրթահամալիրի փոխտնօրեն Գևորգ Հակոբյանը, որպես կազմակերպական կառույց՝ կազմվա՞ծ է իրենց գործի մանկավարժական հեղինակների լաբորատորիաներից։ Արդյունքները՝ հրապարակումներ հեղինակների բլոգներում, «Դպիր»-ում, մեթոդական ամենատարբեր մշակումների, ազդեցությունների, հոդվածների