Հունիսի 4-ի այս օրը, որ որպես ընդարձակ-յուրահատուկ ընդհանուր պարապմունք՝ կրթահամալիրի Ավագ դպրոց վարժարանի 2020-2021 ուստարվա շրջանավարտների  Ցտեսություն-ցնծություն  ուսումնական նախագծով,

  ամենամյա է, իհարկե՝ հուզիչ հանդիպում-գրկախառնումներով կլինի․․․ Սեբաստացի դաշտերը կտեղավորեն բոլորին, ընտանիքներին, շրջանավարտներին, սեբաստացի սովորողներին, կենտրոնում իրենց սիրելիներով՝ որպես օրվա հերոսներ, զմայլվողներին․․․ Լուսանկարները ամենից լավ կպատմեն․․․ Պահն այս մոգական կմնա․․․ 

Իսկ շրջանավարտները մեր իրենց կարած շորերը կփոխեն ճամփորդականով, կառնեն ցուպերն իրենց, ուսապարկերն ու նախագծային խմբերով, իրենց կազմած երթուղիներով, եռօրյա ճամփորդությամբ հայրենի աշխարհը կվայելեն․․․ 

Ուսումնական գործի մեր հեղինակած կազմակերպումը այսպիսի անցումներ ոչ միայն թույլ է տալիս, այլև նախապատրաստում․․․ 

#2075

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Նախատոն, Տոնի ավագ շաբաթ, ու ես sos եմ հնչեցնում…

Արփինե անունով երիտասարդ ծնողը Դպրոց-պարտեզից ինձ հուզեց իր ուշադրությամբ-հետևողականությամբ-նրբանկատությամբ… Տպավորվել էի նրա ակտիվությամբ-բարեկրթությամբ՝ կլոր սեղանից։ Իսկ հիմա Մայր դպրոցում դեպի երաժշտական ուսումնական կենտրոն քայլելիս լսում եմ նրա շփոթեցնող հարցը. —

400 ամենօրյա գիր՝ առանց կիրակիի ու տոն օրվա. հոբելյարը…

Հուլիսն ու Բլեյանը վաղուց ընկերներ են… Դավիթ Բլեյանը մանուշակագույն մեծ ավտոբուսով իր մայրիկ Արմինեի, մորաքույր Ռուզանի, նրա Արմենի ու Մելինեի հետ գազանանոց է գնացել։ Ավտոբուսները՝ բոլոր կարգի Դավթի հետաքրքրության կենտրոնում են

Էլ ի՞նչ հանգիստ, եթե էժան-էքստրիմ ճամփորդություն չէ

Օգոստոսի 27-ն է՝ առտու 04.45, ես՝ իմ գրասեղան-համակարգչի առաջ, ու իմ պատումն է՝ որպես օրվա գիր… Ի՞նչ փոխեց իմ օրագիրը… Փոխեց: Իմ խոսքում հաճախ եմ գործածում՝ ես իմ օրագրում այդ