Հունիսի 4-ի այս օրը, որ որպես ընդարձակ-յուրահատուկ ընդհանուր պարապմունք՝ կրթահամալիրի Ավագ դպրոց վարժարանի 2020-2021 ուստարվա շրջանավարտների  Ցտեսություն-ցնծություն  ուսումնական նախագծով,

  ամենամյա է, իհարկե՝ հուզիչ հանդիպում-գրկախառնումներով կլինի․․․ Սեբաստացի դաշտերը կտեղավորեն բոլորին, ընտանիքներին, շրջանավարտներին, սեբաստացի սովորողներին, կենտրոնում իրենց սիրելիներով՝ որպես օրվա հերոսներ, զմայլվողներին․․․ Լուսանկարները ամենից լավ կպատմեն․․․ Պահն այս մոգական կմնա․․․ 

Իսկ շրջանավարտները մեր իրենց կարած շորերը կփոխեն ճամփորդականով, կառնեն ցուպերն իրենց, ուսապարկերն ու նախագծային խմբերով, իրենց կազմած երթուղիներով, եռօրյա ճամփորդությամբ հայրենի աշխարհը կվայելեն․․․ 

Ուսումնական գործի մեր հեղինակած կազմակերպումը այսպիսի անցումներ ոչ միայն թույլ է տալիս, այլև նախապատրաստում․․․ 

#2075

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հանդարտության, կենտրոնացման, լռության խորհրդանիշ դարձած գիշերն այս…

Հանդարտության, կենտրոնացման, լռության խորհրդանիշ է գիշերն իմ կյանքում, ինչպես մեր 9-րդ դասարանցի Նորայր Ասատրյանի կյանքում… Դե, չեք կարող համառել հին տարում-նոր տարում ու չկարդաք, ձեր օրը չսկսեք կամ չավարտեք մեր պատանեկան

Հարյուրից, հազարից զատ՝ երկու քարի արանքում, երկու դարի արանքում

Սեբաստացի Գոռ Ղազարյանը, իմ քույր Էմմայի թոռնիկը, դարձավ 6-րդ դասարանցի ու շարունակում է հիացնել ինձ. երեկ ամբողջ օրը Դավիթն Օհանավանում անցկացրեց Գոռի հետ, Գոռի կողքին, Գոռի խնամքով… Ինչպե՜ս էր Գոռը

Պատմությամբ հետ գնալու ժամանակ ու հավես չկա. մենք հո պատմաբա՞ն չենք

Հատկապես որ ինչպես փիլիսոփա Հեգելն է հաստատում` «Պատմության դասերը մեզ սովորեցնում են, որ ժողովուրդներն ու պետությունները ոչ մի դաս չեն քաղում պատմությունից և ոչինչ չեն սովորում»։  Պապիկությունը, երևի, նոր վիճակ