«Պետք է զգանք նախևառաջ, որ մենք ենք այսօրվա, մեր կյանքի տերը, և՛ դառնալ գործընկեր քո իշխանությանը, քո Նիկոլին, քո Նիկոլի ստեղծած կառավարությանը մասը կազմել, և՛ նրա հետ քննարկել, վերահսկել իր գործունեությունը: Եվ եթե ինքնաբուխ, հախուռն ես անում, պետք է կարողանաս վերադառնալ քեզ, քեզ կանգնեցնել, պետք է առաջնայնությունները որոշվեն»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը՝ անդրադառնալով վերջին օրերին տարբեր վայրերում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաներին:

Աշոտ Բլեյանի կարծիքով՝ անհրաժեշտ են նախ տեղերում կազմակերպել քննարկումներ, իսկ վերածել անկայունության, նշանակում է՝ չզգալ քո իշխանությունը:

«Կառավարությունը շատ կարևոր խնդիր ունի, որպեսզի էս ինքնակազմակերպումը համակարգի, ուղղորդի, որ կառավարության անդամները դառնան ոչ թե հարց լուծողներ՝ նրանք այսօր չեն կարող նման բեռի տակ մտնել, այլ կատարեն համակարգողի, աջակցողի գործառույթներ»,- նշեց պարոն Բլեյանը:

Աշոտ Բլեյանն առաջնորդվում է հետևյալ բանաձևով. «Հաջողությունը ընդհանուրիս հաջողությունն է, որովհետև սա մի բացառիկ հնարավորություն է ստեղծելու մեզ արժանի կյանք, հասարակություն: Իսկ ձախողելը ես բացառում եմ, որովհետև դա իմ՝ որպես անձ, որպես քաղաքացի, վերջը կլինի»:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=Beyl-HMZ1YU]

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ընկերությունը տարիք չի սիրում…

Տիար Բլեյան, ինչպես Դուք էիք մեզ ասում՝ ձեր հովանու ներքո, մենք էլ Ձեզ ենք ասում՝ Ձեր հովանու ներքո զգում ենք ավելի հասկացված, պատասխանատու, պարտավորված ու պաշտպանված, շնորհակալ ենք: Փետրվարի 22-ին

SOS. անտառը օգնության է կանչում

Ահազանգում եմ՝ SOS, ու դրան համապատասխան քաղաքացիական նախաձեռնությունների եմ կոչում։ Արագ տարածվող, անկուշտ թրթուրը մոլեգնում է Հայաստանով մեկ։ Մենք՝ ուսուցիչների, սովորողների մեծ խմբով,  այդ թրթուրը տեսանք Վայոց ձորում՝ Եղեգիսի խոշորացված

Մենք բոլորս, որ հոգնաբեկ չենք նայում վեր

Սիրելի Վազգենին 10 նոյեմբերի 1999 թ. «Նոր ուղի. նամակներ կալանատնից» ժողովածուից  Մորս լռությունից ավելի էինք սարսափում, քան նրա ճիպոտող խոսքից։ Խոսիր, այ կնիկ — համոզում էր շեն ու մեծ Տունը։