Շաբաթվա վերջում, այո, հարսանիքի գնացինք`Տաթև, Աննա, Առնոլդ, Արթուր և էլի շարք Բլեյաններ, Էդիտա, Սուսան ու էլի շարք զարմանալիորեն այլ ազգականներով, էլի Բլեյանների հետ պիտի ներկա գտնվեինք իմ Նեկտար քրոջ՝ բոլորի հորաքույր-մորաքրոջ թոռան` Կարենի ու Անիի հարսանյաց հանդեսին «Ղարս» ռեստորանային համալիրում: Իմ կրտսեր եղբայր Կարենն ու Անին՝ Եղվարդից, ուսուցչի, աշխատավորի ընտանիքից, այս պահից ինքնուրույն ընտանիք  են, իրենց պատասխանատու կյանքով նորանորոգ սեփական հայրական ժառանգության բնակարանում: Իրենց ընտրությունն է: Գեղեցիկ, երիտասարդ, առողջ զույգ. տեսեք՝ քանի պար պարեցին, ու ոնց է Կարենը մեր զմայլված նայում իր ընտրյալին: Իմ քրոջ աղջիկ, իմ քույր Լիլիթին, ում հետ մեծացել ենք մի թաղում, ումով մշտապես  հիանում եմ, այս սպասված իրադարձությունը, որի մասնակից դարձանք միասին, փառքդ շա՜տ, թող լինի բուժիչ-բալասան: