Այսպես, կրթահամալիրի Բանգլադեշում իմ ու իմ ընկեր Արմինե Թոփչյանի այսօրվա թափառումից առաջացավ կրթահամալիրի տնօրենի այս տեսապատումը՝ որպես իմ 1195-րդ գիրը։

Լսեք, տեսեք։

 

 

Տեսապատում. Մայր դպրոցի մարզադաշտերի մուտքից…
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=qNDVBEDWvV8]
Տեսապատում Բաբաջանյան փողոցի վերնանցումից…
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=euSIDMO6yUY]

Սեբաստացիական օրվա կադրեր…

Մայր դպրոց-Արևմտյան դպրոց պարտեզ քայլուղիով

#1195

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Վախերի հաղթահարման իմ դպրոցը

Անունն այս դուրս կբերեք, հենց կարդաք կրթահամալիրի Արևմտյան դպրոց—պարտեզի 4-րդ դասարանցի Էվելին Սաֆարյանի ուսումնական բլոգում իր «Ինչպես դարձա սեբաստացի» հրապարակումը, որ տրամադրել է իմ կինը՝ հայտնի դարձող սովորողի մայրենիի ուսուցիչ Արմինե Աբրահամյանը։

Մենք մեր արարքների երեխանե՞րն ենք…

Ահա թե ինչպես են մարդիկ ապուշանում. առանց Աստծու են իրենց հաշիվն անում… Վիկտոր Հյուգոյից փոխառած այս խոսքերն իմ կիրակնօրյա գրի վերջում Նունե Մովսիսյանի «Հայկական կակաչ»-ից թռան-եկան, վերին ու առաջին գիր՝

Արժանահավատ ու անմիջական

Աստղիկի խոսքից հետաքրքիր բա՞ն. միայն ուշադիր լինես, գրառես… նույնությամբ։ – Բարի լույս, մայրի՛կ, արի ծանոթանանք։ Իմ անունը Աստղիկ ա։ Քո անունը մայրիկ չի՞, Արմինե՞ ա։ Պապայի անունը հայրի՞կ ա։ Աշո՞տ