Մեկ ամբողջ օր լուրերին՝ հասարակական-քաղաքական անցուդարձին չեմ ծանոթացել ո՛չ TV-ով, ո՛չ թերթով, ո՛չ ինտերնետով… 1-ին am-ի Սիրանույշը հրապարակել է նոյեմբերի 12-ի Մատենադարանի իմ հարցազրույցը… Բլոգը հենց սրա համար է, որ հավաքի նման տիպի նյութերը, ընթերցողին ներկայացնի… Ես, որպես կանոն, չեմ կարդում, աչքի եմ անցկացնում նյութերը՝ կանգ առնելով 10-ից մեկի վրա… Ահա և այդ մեկը՝ Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության հայտարարությունը… Ես երբեք տղայական չեմ արձագանքել մեր հարևան երկրի պաշտոնական հաղորդագրություններին՝ լուրջ-հարգանքով եմ մոտեցել, ինչպես պահանջվում է, որ նրանք նույն լրջությամբ-հարգանքով վերաբերվեն Հայաստանի պաշտոնական հայտարարություններին, օրինակ՝ այս մեկին… Իմ գրելը չի գալիս… 2014-ին լրանում է մի «հոբելյանական» համարվող իրադարձություն ևս՝ իմ քաղաքական գործունեությունն սկսելու 25 տարին. 1989-ի նոյեմբերին ես ՀՀՇ-ի հիմնադիր համագումարում ընտրվեցի վարչության անդամ, ու «пошло-поехало»… Ես իմ օրագրում ամփոփում, ի մի եմ բերում նաև իմ «լուսանցքային» քաղաքական գործունեության տարիները… Սա ի՜նչ փակուղի է, եղբայր, տեսեք՝ ուր հասանք հայ-ադրբեջանական հակամարտության 25-րդ տարում…
Իմ քաղաքական գործունեությունն սկսելու 25 տարին
19.04.2014
0 Comments
Explore More
Այսպես, անիվների վրա, մենք նույն սերունդն ենք…
Ամենահեշտը, իհարկե օրագրի Դավթապատումը կարող է լինել. մնում է չծուլանալ, չալարել` լսեցի եղբայր Ստեփանի ձայնը, անմիջապես գրանցել Դավթի խոսքը, ասածն ու արածը… Պատմելով չէ: Երբեմն, դա չեմ անում, ինչպես երեկ
Գարնան շեմին` չարքերը քշելու ժամանակ
Ճապոնացի յոթանասուն հազար մարդ բուդդայական համալիրում հավաքվել է չարքերը քշելու կախարդանքին մասնակցելու համար: Այդպիսի մի կախարդանք է մեր աշխարհում փետրվարի 6-ի Ղափամայի ծեսը՝ մեր աշխարհքից չարքերը քշելու կախարդանք… Մենք առավելագույն
Կրթությունը՝ խաղաղության գործիք
«Պատմության և «պատմությունների» շուրջ» միջազգային ֆորում 2018թ. հոկտեմբերի 8, Թբիլիսի