— Գայլը սիրում է, որ անընդհատ նապաստակին ուտի: Կորի գնա՛, չար գայլ, չես ամաչո՞ւմ՝ ընկել ես փոքրիկ նապաստակի ետևից…
Բոլոր 2,5-3 տարեկաննե՞րն են սիրում գայլի ու նապաստակի հայտնի արկածները դիտել։ Մեդիագրադարանի մեր հմայիչ Զառային ու կրթական ծրագրերի կենտրոնի ղեկավարին առաջարկում եմ mskh.am-ի ֆիլմադարանում օր առաջ ունենալ 2-5 տարեկանների ծրագրային մուլտադարանը։

— Հայրիկ, վաղը կլողանամ, որ դու չնեղանաս:

— Ոտս ցավում է, – ասում է Դավիթը:
— Ինչո՞ւ:
— Պարտեզում ընկեր Կարինեի հետ շատ ենք աշխատել:
— Ի՞նչ եք արել:
— Հող ենք փորել, ծաղիկ ենք ջրել, ուրիշ լավ-լավ գործեր ենք արել…

— Մայրիկ, ես ու հայրիկը տղա ենք, իսկ դու աղջիկ ես…

Դավիթը մանգոյի հյութ շատ է սիրում: Մայրիկն արգելում է՝ «շատ եղավ»: Դավիթը թե.
— Մայրիկ, ոտքս շա՜տ ցավում է:
— Ինչո՞ւ:
— Կարող է մանգոյի հյութ խմեմ՝ ցավն անցնի:
Մայրիկը մանգոյի հյութ է լցնում: Դավիթը թե՝
— Շա՜տ-շա՜տ լցրու, որ միանգամից լրիվ ցավն անցնի…

— Հայրիկ, ուզում ես՝ նստի, ես քեզ համար իմ տեսած մուլտիկները պատմեմ, դու լսի…
Ու պատմում է…

— Ոտքերս կեր, մամա ջան, որ լավանան…

— Դավիթը մեծացել է…
— Չէ, դու ես մեծացել, պապիկ ես դարձել…

— Ծիծիկներդ ուզում եմ ուտեմ, մամա…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ինքնուրույն, հարցերով սովորելու բնական մեթոդ…

Օրվա պատումն սկսեմ այնտեղից, որտեղ ընդհատել էի իմ երեկվա գիրը։ Սուրբ Ծննդյան առավոտ էր Երևանում, Հայաստանում։ Ճերմակ-փափուկ էր մեր շենքի շուրջ. ամենուր եկեղեցի՝ սրբազան պատարագի կանչ կար… Դավիթ Բլեյանն ինձ

Իմ օրը, շաբաթը՝ սիրուն պատմություններով լի․․․

Ինչի՞ նման կլիներ իմ գիրը առանց  այդ սիրուն պատմությունների… Չէր լինի, կընդհատվեր վաղուց… Բայց տեսեք, կա իմ գիրը, իմ հավեսը՝ պատմելու ինձ հետ կատարվածը, իմ տեսածը-լսածը՝ անընդհատ… Դավիթ Բլեյանն առավոտ մի

Մայրի՜կ, պանիրը կենդանի չի

Դավիթը ինչպիսի՜ երանություն ունեցավ, ինչպես փրփուր ծովո՞ւմ, գետո՞ւմ, ավազանում… Ոչ սովորական շաբաթ եղավ՝ նույնպիսի շաբաթ օրով… Կիրակիի մասին էլ Դավիթն արտահայտվեց, երբ ներկա-բացակա արեց. — Ես տանն եմ, պարտեզ չեմ