Մահացել է կրթահամալիրի նախկին աշխատակից, ավագ դպրոցի շրջանավարտ Տաթև Վանյանի հայրիկ, իրավապաշտպան Գեորգի Վանյանը։

Գեորգին կրթահամալիրում թատրոնի ուսուցման ակունքներում է, կրթահամալիրի «Ծիր կաթին» առաջին պարբերականի խմբագիրը, թատրոնի հանրակրթական ծրագրի հեղինակ։ Նա եղել է «Նոր ուղի» քաղաքական կուսակցության ղեկավարներից, խաղաղարար նախաձեռնությունների կովկասյան կենտրոնի հիմնադիր, հայ-ադրբեջանական խաղաղասիրական՝ Թեքալիի գործընթացի նախաձեռնողը։ Գեորգիի նախաձեռնությամբ 2007-ին կրթահամալիրում գործեց «Ադրբեջանի օրեր» քաղաքացիական նախագիծը։ Տասնամյակներ շարունակ Գեորգի Վանյանը հետևողական փորձել է հայ-ադրբեջանական երկխոսության հիմքեր ստեղծել մեր հասարակության մեջ, Հայաստանում, Վրաստանում, Ադրբեջանում… Խաղաղ, համագործակցող հարավային Կովկասի ջատագով լինելը Գեորգիին Երևանից տարավ Տավուշի մարզի Ներքին Ծաղկավան գյուղ՝ որպես մշտական բնակության վայր։

Գեորգին մեր ընկերն էր. գիտակցումով՝ սեբաստացի։ 1998թ. նա ղեկավարում էր ՀՀ նախագահի թեկնածու Աշոտ Բլեյանի շտաբը, իսկ 1999-2001-ին՝ Աշոտ Բլեյանի պաշտպանության հասարակական խորհուրդը. գործունեություն, որը մեր ընկերության բարձրակետը եղավ։

Ցավակցում ենք Տաթև և Արփի դուստրերին, հարազատներին, ընկերներին։

Գեորգի Վանյանի հոգեհանգիստը տեղի կունենա հոկտեմբերի 18-ին ժամը 17:00-ից 20:00-ն «Զոլեր» սգո սրահում (Գ. Հասրաթյան 25/3):

Հուղարկավորությունը՝ հոկտեմբերի 19-ին՝ 13։00։

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հոգևոր համերգ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

«Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախումբը հոգևոր համերգներով հանդես է գալիս Արարատյան Հայրապետական թեմի եկեղեցիներում: Առաջին համերգը՝ հոկտեմբերի 29-ին, ժամը 17:30, Երևանի՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում: Սիրով հրավիրում ենք բոլոր ցանկացողներին: Երևանի «Մխիթար

About the Flamingo Turkey and the Broken Water Faucet

Don’t you mind if we read Hrant Dink together? The provisions of Lausanne Protocol were not able to prevent the violation of the rights of Armenians on the territory of

November 25

An Extract from the Educomplex Director’s Diary In a traditional public school, no matter whether it was a Soviet school or today’s one,  the learner’s notebooks with its texts, tasks