Մեռելոցը ջնջում է օրվա գրերի սահմանները բոլոր, դառնում մեկնարկ «Սա Բջնիին է, հայրիկ» ուղևորության` օգոստոսի 19-ի, 20-ի գրերի. ես վերադարձել եմ Բջնի իմ գործուղումից:

Իսկ մինչ այդ եկեք մեր հայտնի «Տիգրան Հայրապետյան» գրադարանի ճանաչված ղեկավար Մարի Գաբանյանի` իմ 30-ամյա արխիվն արդիական դարձնելու ջանքերին հարգանքով վերաբերվենք: Եթե այսօր կարդում ենք այս արխիվը, ուրեմն դա օրագիր է: Հատկապես որ ես իմ այդ շրջանի գործունեությունից չեմ հրաժարվել, չեմ հրաժարվում, ավելին` այդ հրապարակումներն ինձ այսօր անհրաժեշտ ինքնավստահություն և լիարժեքություն են հաղորդում: Օրվա գիրն էլ ո՞նց է լինում:

Առաջարկում եմ, որ որպես օգոստոսի 17-18-ի օրվա գիր կարդաք իմ բլոգի «Ուժեղ գյուղական դպրոցը՝ առողջ գյուղի միջնաբերդ»,  «Հարցազրույց Երևանի փոխքաղաքապետ Աշոտ Բլեյանի հետ», «Վալերի Միրզոյան. Բլեյանի հոդվածները,  «Ուղերձը»  լավ հայտնի չեն Բլեյանի ընդդիմախոսներին» հրապարակումները.  22-24 տարին ի՞նչ է մեռելոցի համար: