Երբ տուն մտա, Դավիթն ու Արմինեն, տեղեկացված իմ օրվա մասին, ինձ սպասում էին… Ասում եմ.
– Դավիթ, իրիկուն է, չլողանա՞ս…
Խեթում է.
– Իրիկուն չի, գիշեր է…
Իսկական Սասունցի Դավիթ… Դավիթը քնեց պատշգամբում՝ թախտին…
Ուշ քնեցի՝ այնքա՜ն կարդալու բան կար. Բաղրամյանի շարժման կենսական լիցքերը ինձ թույլ չտվեցին սովորական ռեժիմով մահիճին հանձնվելու…
Այսօր՝ մարտի 4-ին, իմ ավագ եղբոր՝ Էդվարդ Բլեյանի ծննդյան օրն է. իմ երախտահիշատակ, միշտ պայծառ հայր-եղբայրը դարձավ 79 տարեկան, որից 9-ը տարին երկնքում հսկում է ինձ, իր երեք տղաների ընտանիքներին,
Երբ ես մկնիկով անցնում եմ լրատվական այս կամ այն կայքի վերնագրերով, դադարները երկու ընտրությամբ են թելադրված՝ իմ քաղաքական հետաքրքրություններով և սեբաստացի սովորողների-ուսուցիչների-իմ բլոգի ընթերցողների հետաքրքրություններով… Ահա այս անգամվա համար ընթերցողին
Այո՛, ոչ մի դրական սպասելիքի տեղ չի թողել 2015-ը մեկնարկով՝ մեր հանրային, պետական կյանքում, քաղաքական իրադարձությունների հունվար-փետրվարի արդյունքների վրա անգամ գարնան առաջին օրը, Էդիտա Հովհաննիսյանի՝ իմ սքանչելի քույրիկի ծննդյան օրը,
