– Ծիրանագույն, նշանակում է ծիրանի գույն,- բարձրաձայն հայտնագործում է կամ ինձ ուսուցանում-իր գիտելիքներով ներկայանում Դավիթ Բլեյանը…
– Մեր դրոշի գույնն է ծիրանագույնը,- շարունակում է…
– Չեմ ուզում երեք գույն, կապույտն ու կարմիրը չեմ ուզում,- ծիրանը ուտում, ճոճվում, պատմում է Դավիթը…
Ծիրանը լողալուց առաջ, լողալուց հետո խնձորի պես կծելով է ուտում:
– Ես ուզում եմ, որ մեր դրոշը ծիրանի նման լինի, միայն մի գույնից լինի՝ ծիրանագույն…