Եթե խնդիր կա, սա է խնդիրը… Եթե ես թեկուզ 100 ռուբլի ունենայի, կհագնվեի, կվարձակալեի սենյակ և կնկարեի ու կնկարեի… Նիկո Փիրոսմանին է՝ վրաց անվանի պրիմիտիվիստը, որի անունով է աշխարհի ամենափոքր
«Ազատություն TV»-ի տաղավարում կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանն է:
Ուղևորություն, որ չի ավարտվում, նորամուտներ սկսվող… Ես, իմ երեկվա օրը՝ սրանց արանքում, ու իմ գիրը՝ թվով 1148-րդը, սկսեց գրվել երեկ երեկոյան, Տաթև աղջկաս ուղարկած այս տեսանյութով… Սպասված, ամեն օր, քանի՞
Աշխարհ է, փոփոխական է, վաղը, մյուս օրը կարող է հանդիպենք, մեկմեկու նայել կարողանանք… Հիմա ես դիտում եմ «Տնից՝ տուն» ֆիլմը, որի դեպքերը տեղի են ունեցել 1989-ին… թե ինչպես են Ադրբեջանում
Դավիթ Բլեյանի մահճակալը մեծ-բարձր-թանկարժեք ներքնարկ ունի, որ հատուկ ընտրվեց ամիսներ առաջ… Վստա՞հ ենք, որքան թանկ, այնքան առողջարար-որակյալ: Տեսնենք: Մտածում էինք՝ իր սենյակի-անկյան հետ մահճակալն էլ կհավաքվի… Ձգձգվում է: Հինգ տարեկանին,
Բուհերն ուսանողների քիչ քանակության պատճառով խնդիրների առաջ են կանգնել՝ կարող է նաև պրոֆեսորադասախոսական կազմի օպտիմալացում լինել: Այս մասին ահազանգում են բուհերի ռեկտորները: Մտավախություն կա, որ այս պատկերը կարող է ազդել
Մարիետ Սիմոնյանի հրապարակումից ու Յուրա Գանջալյանի քոմենթից հետո գրելս չի գալիս․․․ Օրագրային գրառումների, թե պարզապես օրագրերի որոշակի պարբերական քանակից հետո կրթահամալիրի տնօրենը գրելու, մանկավարժական հարցադրումներ անելու կարիք-պատվեր-պահանջ, տո, իրավունք էլ
Չգիտեի Նասլեդ անունը, որ Հայաստանում ինձ չի հանդիպել, Ջավախքի հայերի շրջանում տարածված է: Երեկ Վաչիանի մշակույթի տան պարի խմբի՝ գյուղի դպրոցի սովորողների կրթահամալիրում գտնվելու վերջին օրը՝ «Սեբաստիա» համերգասրահում հրաժեշտի հանդիպման
Վերնագիրը քոլեջի Արտբզզանինն է… Մեր քոլեջի նոր սովորողների համար կրթահամալիրում ամեն ինչ նոր է, գրավիչ։ Իսկ քե՞զ համար, ընթերցող… Մեր տան լույսերը գնացին. իրիկունը ինն անց էր, քնեցի, իմ օրինակով
Ասել են՝ ամեն ինչ լավ է, երբ լավ էլ վերջանում է։ Ես ուրիշ շարունակություն առաջարկեմ՝ երբ լավ էլ շարունակվում է… Ու շարունակեմ՝ առաջիկա օրերի համար այս խորագրով։ Ի՜նչ լավ է,