Գործունեությունը պիտի ուսուցչին անընդհատ փոխի. առանց անընդհատ սովորելու միջավայրի՝ ի՞նչ ուսուցիչ։ Մարդը իր ձեռքով պիտի մասնակցի իր դպրոցի փոփոխություններին։

Աղբյուրը՝ factor.am

«Դպրոցների տնօրեններին պետք է փնտրեին ամենուր, և հետո այս կառույցներն իրենք ներսում չեն կարողանում տնօրեններ աճեցնել. սա է վտանգավոր»,- Factor TV-ի հետ զրույցում նշում է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի հիմնադիր, տնօրեն Աշոտ Բլեյանը՝ անդրադառնալով հայաստանյան հանրակրթական ոլորտի այն խնդրին, որ հարյուրավոր դպրոցներ պարզապես չունեն տնօրեններ:

Նա անդրադառնում է նաև ՀՀ կառավարության կողմից բազմիցս գովազդված «300 դպրոց, 500 մանկապարտեզ» ծրագրին.«Նույնիսկ 300 դպրոց կառուցելով՝ կրթական միջավայր չի ստեղծվում, և հետո շատ դպրոցների պարագայում հիմնավորված չեն այդքան մեծ ծախսերը, եթե շատ շենքեր սարքես, երեխաները, միևնույն է, չեն ավելանա»:

Կրթահամալիրի հիմնադիր տնօրենը խոսում է նաև 21-րդ դարի հայաստանյան դպրոցի առջև ծառացած մարտահրավերների մասին.«Դպրոցներում «ռեշոտկաներ» չպետք է լինեն, չպետք է խրախուսվի «պարազիտիզմը», դպրոցը պետք է պատրաստի կյանքին»:

Իսկ հարցին, թե ինչ պետք է փոխանցեն մեր դպրոցները, Աշոտ Բլեյանը պատասխանում է.«Թեստերը և «զուբրիտը» ապագա չունեն, արհեստական բանականությունն ամեն ինչ անում է, մեր դպրոցներին հումանիզմն է պակասում»:

Աննա Բաբաջանյան

Մանրամասները՝ տեսանյութում:

 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Այսպիսի ուրբաթներն են, որ գալիս ու գիր են դառնում, ցուցանակի պես…

Այդպես է եղել միշտ իմ ռեժիմում, այդպես է եղել մեր տոնացույցով սեբաստացիական, այդպես է ավանդույթի ուժով՝ ուրբաթ օրերը ամենալեցունն են գործերով, ամենախիտը ժամանակացույցով։ Հատկապես՝ անցնող 2014-2015 ուսումնական տարում։ Ասում եմ՝

  Չգողանանք երեխայի մանկությունը

Մեր հիշողությունն իր մեջ ամոթի տարիներ ունի  պահած:  Պետականության դարերի մեջ բարձունքը հագեցվեց կայսրության իրավատեր քաղաքացու կեղծ սփոփանքով: Մտավոր ու հոգևոր լծակներում կանգնած մեր այրերը իրենց կարողության չափով նպաստեցին այդ

Երբ բաժանող պատերը բուսնում են Հայաստանում, ինչպես խոտը՝ հորդառատ անձրևից հետո…

Եթե մինչ այս չեք կարդացել իմ օրվա 433 գրերից ոչ մեկը՝ սկսած 2014-ի հունիսի 17-ից, դժվար կլինի հիմա անգամ թերթել օրագիրը… Ինչպե՞ս ընտրեք՝ ինչ կարդալ, ինչ հերթականությամբ. հո չե՞ք դնելու