Հիշեցնեմ, որ ես որպես թեկնածու եմ մասնակցել ՀՀ նախագահի 1998թ․ արտահերթ ընտրություններին․․․ Շնորհակալ եմ իմ նախընտրական շտաբին, յուրաքանչյուր կազմակերպչի, ՀՀ ընտրական օրենսգրքով պահանջվող կարգով իմ առաջադրման համար իրենց ստորագրությունը դրած 25 հազար քաղաքացիներին՝ «Նոր ուղի» հասարակական-քաղաքական կազմակերպության քաղաքական ծրագիրը ՀՀ նախագահի թեկնածուի կարգավիճակով-հնարավորություններով Հայաստանյան հասարակության համար ձևակերպելու, տեսանյութերով, տպագիր, հեռուստա-ռադիո եթերով այն ամբողջական ներկայացնելու հնարավորության համար։ Իհարկե, սահմանափակ-համեստ՝ ծավալով, ժամանակով, միջոցներով… 

Նախընտրական շտաբը գործեց ինձ սիրելի-հարազատ-մտերիմ մարդկանցով, այսօր Հայաստանին հայտնի դեմքերով՝ վաղամեռիկ Տիգրան Հայրապետյան, Գեորգի Վանյան, Նիկոլ Փաշինյան, Վահե Հովհաննիսյան, Նորայր Այվազյան, Աննա Հակոբյան, Լիլիթ Բլեյան… Գործեց որպես ակումբ-ընկերություն՝ համերաշխ-թարմ-ինքնավար… Միշտ շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին։ 

Սա ընդունեք, որպես մուտք՝ Նոր ուղու 1998թ․ քաղաքական ծրագիրը Նոր ուղու գրադարանից Նոր ուղու առաջին էջ բերելու համար։ Ինձ համար այն ժամանակ կարևոր էր, հիմա՝ թանկ-հարազատ, որ նախընտրական-քաղաքական ծրագրի մշակման խմբագիրը Տիգրան Հայրապետյանն էր, որ ուզեցավ, կպավ գործին, ու արտահերթ ընտրության օրացույցի հաշված օրերում նրան բնորոշ թափով-շնչով հնարավոր դարձավ իմ յոթ խորհուրդ-յոթ նամակի հասցեագրումը հայաստանցուն։ Պիտի որ օգտակար-կարևոր լինի Նոր ուղի քաղաքացիական նախաձեռնության այս փուլում այդ նամակների նոր հրապարակումը՝ իմ այս մտերմիկ մուտքով․․․ 

Հրաշքով պահպանված մեր TV արխիվում կան և Նոր ուղու այդ շրջանի տեսանյութեր, որ քաղաքացիական նախաձեռնության իմ ընկերների հետ կհրապարակենք․․․ 

#1937

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Առաջ հաշվելու մասին է հենց իմ գիրը, անգամ ապրիլի 24-ից հետո, իմ քաղցր եղբայրք…

Ուշադրություն. հենց նոր ես ու Դավիթ Բլեյանը միասին հաշվեցինք-շարեցինք Դավթի մեքենաները՝ մեծ, միջին ու փոքր, բազմոցի ու պահարանի տակից մեքենաները հանեցինք, ու տունը մաքրվեց, ցուցադրությունը դարձավ ամբողջական, լիքը-լեցուն մեքենաներով՝ ընդամենը՝

Մոտավորապես նույն բարձրության վրա, նույնքան հարազատ Գյումրի և Շուշի

Հարմարավետ ավտոբուսը՝ «Էլիտբուս» իսկական, պայծառ օրը, սիրելի մարդկանց՝ կրթահամալիրից, Ջավախքից, Գյումրիից, Սոֆիայից սովորող-ուսուցիչների ճամբարային ընկերակցությունը ուսումնական աշուն-նախագծային կդարձնե՞ն Երևան-Գյումրի ճանապարհը, թե՞ ավտոբուսը անհոգության ժամերի է տրամադրում սոսկ… Այն ավտոբուսը, որտեղ

Ե՛վ միտք, և՛ հույզ, ինչո՞ւ ոչ, ասացե՛ք, խնդրեմ…

Իմ օրացույցում հունիսի 2-ն անփոփոխ բովանդակություն-կարևորում ունի. իմ առաջնեկի՝ Լիլիթ Բլեյանի ծննդյան օրն է: Դե՛, շնորհավորեք ինձ: Լիլիթն ինձ հայր դարձրեց, Լիլիթն ինձ հասունություն փոխանցեց. ես ո՞վ էի մինչև Լիլիթը…