Հիշեցնեմ, որ ես որպես թեկնածու եմ մասնակցել ՀՀ նախագահի 1998թ․ արտահերթ ընտրություններին․․․ Շնորհակալ եմ իմ նախընտրական շտաբին, յուրաքանչյուր կազմակերպչի, ՀՀ ընտրական օրենսգրքով պահանջվող կարգով իմ առաջադրման համար իրենց ստորագրությունը դրած 25 հազար քաղաքացիներին՝ «Նոր ուղի» հասարակական-քաղաքական կազմակերպության քաղաքական ծրագիրը ՀՀ նախագահի թեկնածուի կարգավիճակով-հնարավորություններով Հայաստանյան հասարակության համար ձևակերպելու, տեսանյութերով, տպագիր, հեռուստա-ռադիո եթերով այն ամբողջական ներկայացնելու հնարավորության համար։ Իհարկե, սահմանափակ-համեստ՝ ծավալով, ժամանակով, միջոցներով… 

Նախընտրական շտաբը գործեց ինձ սիրելի-հարազատ-մտերիմ մարդկանցով, այսօր Հայաստանին հայտնի դեմքերով՝ վաղամեռիկ Տիգրան Հայրապետյան, Գեորգի Վանյան, Նիկոլ Փաշինյան, Վահե Հովհաննիսյան, Նորայր Այվազյան, Աննա Հակոբյան, Լիլիթ Բլեյան… Գործեց որպես ակումբ-ընկերություն՝ համերաշխ-թարմ-ինքնավար… Միշտ շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին։ 

Սա ընդունեք, որպես մուտք՝ Նոր ուղու 1998թ․ քաղաքական ծրագիրը Նոր ուղու գրադարանից Նոր ուղու առաջին էջ բերելու համար։ Ինձ համար այն ժամանակ կարևոր էր, հիմա՝ թանկ-հարազատ, որ նախընտրական-քաղաքական ծրագրի մշակման խմբագիրը Տիգրան Հայրապետյանն էր, որ ուզեցավ, կպավ գործին, ու արտահերթ ընտրության օրացույցի հաշված օրերում նրան բնորոշ թափով-շնչով հնարավոր դարձավ իմ յոթ խորհուրդ-յոթ նամակի հասցեագրումը հայաստանցուն։ Պիտի որ օգտակար-կարևոր լինի Նոր ուղի քաղաքացիական նախաձեռնության այս փուլում այդ նամակների նոր հրապարակումը՝ իմ այս մտերմիկ մուտքով․․․ 

Հրաշքով պահպանված մեր TV արխիվում կան և Նոր ուղու այդ շրջանի տեսանյութեր, որ քաղաքացիական նախաձեռնության իմ ընկերների հետ կհրապարակենք․․․ 

#1937

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ի՜նչ ափ է՝ լազա՜թ, ի՜նչ ջուր՝ լազո՜ւր… կրթահամալիրի Բանգլադեշո՜ւմ…

Ինչպիսին դու ես հունիսի 1-ին, այդպես էլ կանցնի ողջ ամառը, ասել է թե՝ ուսումնական-ճամփորդական… Շորտով, իհարկե, ամառային թափերով («հողաթափ»-ը  արհեստական չէ՞. հոմանիշներ եմ փնտրում, ինչպես նաև «շորտ»-ի համար. «խուրջին»-ի պես բառեր

Այսօր ես դա չէի անի

Այսպիսի հարց տարբեր ձևակերպումներով և առիթներով, ինչպես այսօր ստեպ-ստեպ (ի՞նչ ասել է ստեպ-ստեպ, Սուսան Մարկոսյան) հնչում է. — Կա՞ բան, որ տարիների հեռվից ասում ես՝ այսօր ես դա չէի անի…

Համի ուժը Նազենիի քեռի Աշոտի… գրում

Իսկ ախորժակը գիտեք, ուտելիս է գալիս… Գոհար Եղոյանի միջնորդությամբ, նախօրոք պայմանավորված իմ հանդիպումը Կարեն Հովհաննիսյանի ու մայրիկի հետ կայացավ միջին դպրոցի խոհանոց-ակումբում, կեսօրին, երբ սովորողներ-ուսուցիչները, որպես ամենօրյա համատեղ ուսումնական աշխատանք, պատրաստում