Մեզ ամենից շատ ոգի է հարկավոր

«Սովետական դպրոց», 1987, 13 օգոստոս Մոտեցող 1987-88 ուստարին ինձ ամանորի գալուստ է հիշեցնում. նույն փութաջան, բայց հանդիսավոր նախապատրաստությունը, օրերի հետ մեծացող նույն անհանգստությունն ու ուրախությունը, սպասվող անսովորի գրգիռը, նույն ծանոթ-ուռչող

Էլ ի՞նչ ձմեռային ուսումնական ճամբար՝ առանց սահադաշտի…

Ես չգիտեի. Էմանուել Ագջոյանը մեր իր սքանչելի տիկնոջ՝ մեր Անահիտ Գրիգորյանի հետ հետևում է իմ օրագրին, Դավթապատումին… Էմանուելի կլոն Յուրայի օրագիրն այն մանկավարժական արժեքներից է, այն կենսափորձը, որ մեդիահմուտ սեբաստացի

Դիրեկտո՞ր, թե՞ կարգադրիչ. կամ՝ թույլ տվեք անկեղծ լինել

Սկսում ենք բլոգում հրապարակել 1985-1991թթ հոդվածները։ Շնորհակալություն Մարի Գաբանյանին այդ շարքի թվայնացման համար։ Դպրոց եկել եմ 23 տարեկանում՝ որպես արտադասարանական, արտադպրոցական աշխատանքների կազմակերպիչ: 7 տարի սիրով աշխատել եմ: Ո՞վ է ասել՝