Բարի օր, լողափնյա ճամբարներ, փառատոնային ճամբարներ։ Օր երկրորդ։

Ո՞նց անենք, որ, ինչպես պայմանավորվել էինք, մեր ճամբարային գործունեությունը լինի անթափոն ու անաղբ։ Ի՞նչ է դա նշանակում։

Ցո՛ւյց տվեք ճամբար դարձած մեր դպրոցներում, միջճամբարային անցումներում՝ Քոլեջից կրթական կասկադով, արևելքով դեպի արևմուտք, մինչև ուսումնական ագարակ, և հյուսիս-գեղարվեստից Սասնալանջով, մայր դպրոցի փառատոնային պուրակով դեպի հարավ՝ Շամիրամի այգիներ։ Ես ամեն օր անցնելու եմ այս ճամփով՝ ոտքով թե հեծանվով, ոչինչ բաց չեմ թողնելու, չեմ շրջանցելու քաղաքապետարանի տեղադրած աղբի տեսակավորման աղբամանները։ Հենց այդ աղբամաններից էլ սկսել։ Ցո՛ւյց տվեք, թե որտեղ են դրանք տեղադրված, ինչպես է օգտագործվում։ Ամեն օրվա վերջում կշռեք ճամբարում մնացած աղբը, որն առանց թափոնի է։

Կհանդիպենք։

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ներհայաստանյան համերաշխության հարց

Գեղամ Օհանյանն իր բարեխիղճ հետևողականությամբ, անկեղծ խոսքով, իմ հին բարեկամ հայտնի քաղաքագետ Մանվել Սարգսյանի այս պատումը հնարավոր-անհրաժեշտ դարձրին իմ մասնակցությունը Արթուր Օսիպյանի ազատության պաշտպանության նախաձեռնության այսօրվա հավաքին։ Լսեք…

«Կրթական պարտեզ բնակելի արվարձանում» նախագիծը՝ քաղաքային ծրագիր

Հունիսի 19-ի օրագրի հավելվածը։ Երևանում 20-րդ դարի 70-80-ականներին կառուցված բնակելի արվարձանների սահմանափակ տարածքում՝ թաղամասում, տեղավորել են մի քանի ուսումնական հաստատություններ՝ նախադպրոցական և հանրակրթական: Յուրաքանչյուր հաստատությանը (դպրոց, մանկապարտեզ), շենքից բացի, տրամադրվել

Չթողնեմ՝ անտարբեր մնաք

13․01․019թ․ աղբյուրը՝ ֆեյսբուք