Բարի լույսը՝ Աստղիկ Բլեյանի հետ, որ իր ծննդյան 6 ամսվան ընդառաջ պոլիկլինիկայում գրանցել է իր ցուցանիշները և կարգապահ-հասուն պատվաստվաստվել։

Առավոտյան մեր զրույցն էլ, ա՛յ, այսպիսին է։

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=J77S-58asPI]

Լուսանկարների շարքն էլ՝ Արմինե մայրիկի։

#1664

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Չփոխանցվող ամոթի, կա ու չկայի, խայտառակության մասին է իմ գիրը

— Էդ ի՞նչ ես անում, չես ամաչո՞ւմ,- ասում եմ,- մի՛ արա: — Ամո՛թ քեզ, Դավի՛թ,- ասում է մայրիկը… — Ամոթ քե՛զ… ,- նեղսրտած հակադարձում է Դավիթը… — Ի՞նչ է ամոթը,

Հո՜յ, Նարե՜…

Հո՜յ Նարե, հո՜ յ Նարե, Ճախրակի ոտ փըշատ էր, Հո՜յ Նարե, հո՜ յ Նարե, Ճախրակ մանող շիմշատ էր:  Պարերգով արթնացա։ Բարի լույս, մեր աշխարհ, շարունակ մեծացող ու ամեն ամառնամուտ լողափերով

Ապագայի՞ն ուղղված հաղորդագրություն

Դավթապատումից, ասում են՝ իմ օրագրի ամենակարդացվողից սկսենք… — Կտանեն պլանշետը, կուկուները կիմանան սև շորերով գողա, կհարձակվեն վրան, կտան-կջարդեն,- ասում է Դավիթը, երբ խոսք ենք բացում իր պլանշետը պարտեզ տանելու մասին…