Այսպես Գևորգ Հակոբյանն ասաց, ու այդպես էլ եղավ։

Կա Մեծարենց, կա Տերյան,- և բազում ուրիշ պոետներ կան,
Բայց — Թումանյանն է անհաս Արարատը մեր նոր քերթության:

Մենք այսօր՝ ժամը 10։00, Մայր դպրոցի Մարմարյա սրահից «Կարդում ենք Թումանյան» քայլարշավի 200-ի չափ մասնակիցներով՝ կրթահամալիրի դպրոցների, քոլեջի նախագծային խմբերով, «կա՛» ասացինք և ծափահարեցինք Մեծարենցին, Տերյանին և «բազում ուրիշ պոետների», համաձայնեցինք ու հաստատեցինք Չարենցին՝ Թումանյանն է անհաս Արարատը մեր նոր քերթության, ու սկսեցինք… կարդալ Թումանյան։ Անենք հնարավորը, որ սեբաստացի յուրաքանչյուր սովորող, ուսուցիչ որևէ նախագծով 2019-ին մասնակցի այսպիսի ընթերցումով գոնե մեկ քայլարշավի՝ Երևանում, Թիֆլիսում, Լոռիում, Հայաստանով մեկ, Ստամբուլում, Փարիզում և այլուր…

Արարատը՝ կրթահամալիրի Հյուսիսի, Արևմուտքի հարթակներից։

Ես այսօր ձեզ հետ էի, ձեր օբյեկտիվներում. ձեր ձայնագրիչներում իմ խոսքը կա։ Չծանրացնեմ։ Կոմիտասն ու Թումանյանն իրենց գրականությամբ-երաժշտությամբ ազգային հանրակրթական դպրոցն են, մեր երեխաների դպրոցը։ Ինչքա՜ն հեշտանում է սրանով մեր՝ մեծերիս գործը։

#1584

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Վիշապներ սպանելու գիտելիքի պարտադրանքի դպրոց

Շարունակե՞մ առակներով խոսել, նույնն է թե՝ ընթերցել չինական առակները` բացելով «Իմաստության արկղիկ»-ը․․․ «Ինչպիսի՞ գիտելիքներն են պիտանի» վերնագրով առակն է․․․Արդիական հարցադրում է․․․ — Ես պատրաստ եմ հինգ տարի ապրել այս անտառում։

Բարի լույսի… ի՞նչն երևաց…

Պատկերացրի՞ք հիմա զանգերով հնչած ուրախությունը Տաթևենց-Սամվելենց-Արևիկենց տանը, Վահանի կլոր մեկ տարեկան դառնալը, կնունք-մկրտությունը Ջրվեժի եկեղեցում… Ինչպիսի՜ օյին է թափվելու բոլորիս հերոսը դարձած Սերոբյանի գլխին… Տոն-օր եմ ասել… Տարոսը բոլորիս… Բարի

Նոր սկիզբ՝ ունեցածի հիմնադրման ճանապարհով…

Սիրում-կարևորում եմ սեբաստացիական նախաձեռնությունները, ահա ինչու՝ ուշադիր եմ դրանց հետևողական իրագործման սեբաստացիական ջանքերի նկատմամբ. վստահեք ինձ, նախաձեռնության իրագործման յուրաքանչյուր փուլում ես ձեր հուսալի գործընկերն եմ… Իրիկունը տուն մտա զգույշ. դուռը