Շնորհակալ եմ 1in.am-ին, լրագրողներ Գոհար Հայրապետյանին և Ժիրայր Ոսկանյանին՝ իմ տեսագրի ստեղծման, այսպիսով իմ բլոգապատմանը թարմություն հաղորդելու համար։ Սա իմ անդրադարձն է այսօրվա հանրային, քաղաքական, պետական անցուդարձին։ Հարցնում եք իմ վերաբերմունքը կրթահամալիրից դուրս կատարվողին, ես էլ պարբերաբար օգտագործում եմ ԶԼՄ-ների հարթակները և՛ հասկանալի լինելու համար, և՛ դրանով նաև օգտակար։

Նաև ձեր հետաքրքրություններով են որոշվում իմ այսպիսի առաջիկա ելույթները, հրապարակումները։ Ես շարունակում եմ իսկական հեծանվի վրա լինել, նախանձեք և հետևեք ինձ իմ ֆեյսբուքյան էջում՝ շաբաթվա ամփոփումով նաև, իմ բլոգում՝ օրագրով, որ թվով 1554-րդ անընդհատ պատումն է հրապարակում այսօր, ԶԼՄ-ներում, ֆեյսբուքյան ուղիղ եթերներում…

Միշտ Ձեր, սեբաստացի-ոչ սեբաստացի…
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=RspUy5Zpt5E]

Լուսանկարը՝ Տաթև Աթոյանի
#1554

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Սեբաստացի դառնում-լինում-մնում են ընտանիքով

1992-ի նոյեմբերի 9-ին Ղազախով մտա Իջևան: Նոյեմբերի 4-9-ը իմ Բաքվում գտնվելու պատմությունն այն ժամանակ ես վավերագրել եմ: Համեցեք իմ բլոգի ընթերցարան՝ «Երբ շատ դժվար է, դիր փափախդ առաջդ ու խորհիր»

Որ մարդու թշնամիներն իր տնեցիները չլինեն…

Ես սիրում եմ խոհանոցը, խոհանոց-ակումբային միջավայրը. վերցնում ես քո շատ սիրելի աղցանը՝ կարտոֆիլի հետ, նստում ակումբում՝ երեկ ուսուցիչների մի խմբի, այսօր՝ սովորողների հետ, ու զրուցում ես, երբ դադարում ես ուտելուց…