Մոնակո մեկնումից (06.07), և Երևան վերադառնալուց առաջ (18.07) ուղիղ եթերում Բլեյան- Չոլաքյան բարեկամության ընտանեկան ճամբարն է։ 

Տեսանյութերը՝ Արմինե Աբրահամյանի։

Լուսանկարը՝ Մարինա Մկրտչյանի։

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ցասումից պարտականությո՞ւն

Իսկ պարտականությունը, որպես աշխատանք, իհարկե, կատարել՝ բարեխիղճ, կրկնում եմ ես, մեր օրերին-մեր վիճակին ավելի համապատասխան բառ չգտնելով։ Վերնագրի, վերնագրի տակ եղած ծափերով ընթերցած նյութի համար պաչիկներ Հերմինե Անտոնյանին։ Սքանչացա-փառավորվեցի․ գտնված է ամենը, Հերմինե

Ստեղնաշար դարձած աստիճաններով…

— Դավիթ Բլեյան, պրծի հավաքվի, դուրս ենք գալիս… Դավիթը մեր՝ վերացա՜ծ, բաց դաշնամուրի առաջ կանգնած նվագում-երգում է… — Համ էլ ես գտա նոտան… Այսօր տոն է Սուրբ ծննդյան… Ու շարունակում

Լողացող հայրերի-որդիների գույնզգույն սրբիչների գետերի մասին է իմ գիրը

Մեկ անգամ չէ, որ փորձել եմ բլոգապատման իմ գիրը անել իրիկունը, մինչև քնելը: Չի պատմվում՝ ծամծմվում է խոսքս, տարբեր կողմերից մոտենում եմ ասելիքիս` չի գրվում… ու հրաժարվում եմ, ինչպես երեկ: