Ուժեղ անձրևը՝ տեղատարափը, այդպես էլ չթողեց գիշերվա ժամը 4-ից իմ օրվա պատումը՝ բնական մի բան արդեն իմ կյանքում, սկսել… mskh.am-ը, հինգ տարեկանները հատկապես, նախակրթարանը սեբաստացիական՝ իր մարզական-հետաքրքիր-հմայիչ դաստիարակներով-միջավայրով, դպրոց-պարտեզները մեր հեղինակած, կիսատ մնացած երկու ժամանոց ֆիլմը… Իսկ ես պատմողի իմ կամքի, իմ հավեսի, իմ պատումի ինքնաբուխ ընթացքի վրա բռնանալ չեմ ուզում-չեմ կարող…
«Ներգրավվածություն» ցուցադրությունը Արև Սուքիասյանի տեսախցիկից։
Հիմա ութին մոտ է, ու հեծանիվը պիտի սպասի. ջրով լցված փոսաշատ Երևանով հեծանիվ քշելը խելամիտ չէ… Իրիկնայինը չէ, որ բռնես լուսավոր մի իզ-ճամփա, գումարես հեծանվիդ լուսարձակը ու քեզ հետ, քո աշխարհով, քո թերապիայով Սեյրան բարձունքի… քո տեսաշարով՝ Զանգվի կիրճից-Երևանյան ծովից… քշես։ Կապվել եմ: Հիմա, քիչ հետո, Արմինեի ու Դավթի հետ պիտի դուրս գանք, լեցուն արձակուրդային օր է, ու մինչ Դավիթը ինքնուրույն պատրաստվում է, իմ պատմելը եկավ… Թոփչյան Արմինեի հետ այս տեսապատումը երեկվանն է… Լսեք-տեսեք, որ շարունակեմ… [youtube https://www.youtube.com/watch?v=XBkp1NJsnB8]
Կապվո՞ւմ է իմ երեկվա խոստման՝ կրթահամալիրի նկարիչ-տեխնոլոգների գործունեության, այն բռնկման հետ, որ ես ունեցա գեղարվեստի ցուցասրահում «Ներգրավվածություն» անունով ցուցադրության ժամանակ: Ախր, այնքան լցված էի-հերսոտ, երևի, որ մերս կասեր՝ փորիս մեջ չէր տեղավորվի։ Դրանից առաջ, առավոտը, Մեդիակենտրոնում իմ արձակուրդային նիրվանայի, իմ ինքնասուզման մեջ էի, Գևորգը-Սուսանը-Մարիետը կվկայեն։ Դրանից հետո էլ, երբ սիրելի մարդկանց մի խմբով անցանք գեղարվեստ-քոլեջ մեր բացած ճանապարհով, որով կանցնի նոյեմբեր-դեկտեմբերին, կիսատ չի թողնի, վստահ եմ, սովորող-սովորեցնող նախագիծը ու արժանապատիվ սեբաստացիական կդարձնի առօրյա ընթացքը-աշխույժը Կենտրոնից-գեղարվեստ (Հյուսիս) ու դեպի Արևելք (Քոլեջ)… Նախագծի նախաձեռնող խմբին, նրա ղեկավար ուսանող Վլադիմիրի հետ թողնելով Քոլեջում՝ ես անցա քոլեջ-Նոր դպրոց-Վահան Ասատրյան-Մայր դպրոց ճամփան, ու հերսս լցվեց-լցվեց նորից այնքան, որ տեսաք՝ հետաձգեցի պատումը… Ուզում եմ, որ խաղաղ լինի, որ… խաղաղված ու արդար հնչի իմ խոսքը…
Կադրեր Անդրե Վիրաբյանի ֆոտոարխիվից։
Ֆոտոխմբագիր՝ Սուսան Ամուջանյան
#1216
