Ի՞նչ կլինի, եթե վերադառնան պատերը, պատեր լինեն կյանքում

Պատերն ամենուր են, Նարե Հովհաննիսյան ու ընկերներ, ձեր, այսպես ասենք, արտաբանգլադեշյան ինքնուրույն կյանքում… Բայց դրանք՝ պատերը, կան ու դեռ կվերադառնան կրթահամալիր, ինչպես ընդունված է բնորոշել՝ մեր սեբաստացիական աշխարհն անպատ, եթե

Սարալանջի ուսումնական նախագծի մեկնարկի մասին է իմ գիրը

Ի՞նչ գույն ունեն Բանգլադեշում, նաև կրթահամալիրի տարածման գոտում մետաղները՝ ավտոտնակների դռներ, ցանկապատներ, էլեկտրական ու այլ սյուներ, վահանակներ… խողովակներ… Ժանգոտ, իհարկե: Ճարտարապետ բարեկամ Համլետ Խաչատրյանի աչքից իր կրթահամալիրյան երկօրյա շրջայցում ո՞նց

Գիրը՝ որպես հաղորդագրություն

Հազվադեպ, բայց լինում է, վատառողջ եմ, բայց այս աշխատանքային ուրբաթը Գյումրիում՝ հայտարարված ծրագրով, փոխել չեմ կարող, պիտի օրն անցկացնեմ սիրելի իրադարձությունների կենտրոնում, Գյումրիում, որին, խոստովանում եմ, կարոտել եմ: Կապ է: Ֆիզիկական ինքնազգացողության